ഒരു പൂക്കൂടയ്ക്കും പറയാന്‍ കഴിയാത്തത്

പൂക്കൂട കൈമാറുമ്പോള്‍
നീ പറഞ്ഞിരുന്നു
ആ പൂക്കളില്‍ പ്രണയത്തോടെ
മുഖം ചേര്‍ക്കാന്‍ മറന്നു പോകരുതെന്ന്.
അതില്‍ നിറയെ
നിന്റെ ചുംബനങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.


ഇണക്കിളികള്‍
കൊക്കില്‍ കൊക്കുരുമ്മിയ
ആശംസാ കാര്‍ഡില്‍
നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്‍റെ ഉപ്പും
വിയര്‍പ്പും ഉണ്ടെന്ന്‌
നൂറ്റൊന്നു തവണ മന്ത്രാക്ഷരികള്‍
ഉരുവിടുന്നതുപോലെ
നിന്നെ ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നു
എന്നുറക്കെ പറഞ്ഞു
അതില്‍ എത്രയോ തവണ
എനിക്കുള്ള ചുംബനങ്ങള്‍
നീ അടക്കം ചെയ്തിരുന്നു



എന്നിട്ടും നിന്റെ പൂക്കുടയിലെ
പ്രണയം ചുംബനങ്ങള്‍
നൂറ്റൊന്നു മന്ത്രാക്ഷരികള്‍
ഒന്നും സ്പര്‍ശിക്കാതെ
ഞാന്‍ ചവറ്റുക്കൊട്ടയിലെറിഞ്ഞു



അന്നെന്റെ ഹൃദയം നിന്റെ
പ്രണയത്തോട് മുഖം തിരിച്ചിരുന്നു
കണ്ണീര്‍ നിറഞ്ഞ നിന്റെ
ഒടുവിലത്തെ ആഴമുള്ള നോട്ടം
വിട്ടു പോകരുതെന്ന് കേണു
നീയെന്റെ വിരലുകളില്‍
കൈനീട്ടി പിടിച്ചത്


ഈ കാലത്തും ഇതുപോലൊരു
പ്രണയമോ എന്ന് നീ
അതിശയിപ്പിച്ചത്
കൗമാരകാലത്തേക്ക്
മനസ്സിനെ മടക്കി കൊണ്ടു പോയിരുന്നത്
നിന്റെ ഈ സ്നേഹം തന്നെയായിരുന്നുവെന്നു
ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുകയാണ്



വൃന്ദാവനത്തില്‍ നിന്നും വേര്‍പെട്ടു പോയ
രാധയും കൃഷ്ണനും നമ്മളായിരുന്നു
അകം നിറഞ്ഞിട്ടും അകന്നു പോയവര്‍
ദൂരങ്ങള്‍ താണ്ടുമ്പോഴും ആഴിയില്‍ ഉഴറിയവര്‍
എന്‍റെ രാധേ എന്ന് നീ കേഴുമ്പോള്‍
ഇനിയുമെങ്ങനെ ഞാന്‍ വിളി കേള്‍ക്കാതിരിക്കും?

വീണ്ടും നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്ത ഒരാകാശം

ഒരു ദിവസം നിന്നോട്
ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു
എന്‍റെ ആകാശത്ത്
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഇല്ലെന്ന്
ശൂന്യമായ ആകാശം
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ചിരിക്കാത്ത രാവ്




ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ പോലുമറിയാതെ
നീയെന്റെ ആകാശത്തെ
നക്ഷത്രങ്ങളായി
ജീവിതത്തില്‍ തനിച്ചാണെന്ന്
തോന്നുമ്പോഴാണ്
എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നതെന്ന്
നീ പറഞ്ഞിരുന്നു
എന്നോട് സംസാരിക്കാന്‍
നിനക്ക് ഏകാന്തത വേണമെന്നും




നീ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടോ
നമ്മള്‍ കണ്ടു പിരിഞ്ഞ
പാതയോരങ്ങള്‍
വെയില്‍ നാളങ്ങള്‍
പുളഞ്ഞ ഒരു നട്ടുച്ച
ഹൃദയത്തെ കൊളുത്തി
വലിച്ച ഒരേയൊരു നോട്ടം
പുഞ്ചിരികള്‍ വേരറ്റു പോയ
സാന്ദ്രിമ നിറഞ്ഞ നിമിഷങ്ങള്‍




നിന്നെയോര്‍ക്കുമ്പോള്‍
ഗ്രീഷ്മത്തില്‍
വറ്റി പോയ ഒരു നദിയുടെ
കണ്ണീരണിഞ്ഞ മുഖം
എന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ പിടയുന്നുണ്ട്‌




തിരക്കിനിടയിലും
എന്നോട് നീ പറഞ്ഞിരുന്ന
കൊച്ചു വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍
കളി തമാശകള്‍
നിറയുന്ന സന്ദേശങ്ങള്‍
ഏതു കൊടിയ വേദനയിലും
സാരമില്ല എന്ന നിന്റെ
ചെറു സാന്ത്വനം
നിനക്കറിയുമോ ഞാന്‍
എത്രമാത്രം വേദനിക്കുന്നുവെന്ന്




നിന്റെ നിശബ്ദത
നിറയുന്ന രാത്രികള്‍
എന്‍റെ ആകാശത്തെ
നക്ഷത്രങ്ങളുടെ
മരണമാണ്
നിന്റെ സന്ദേശങ്ങള്‍
പാതിവഴിയില്‍
വിറങ്ങലിച്ച് നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
മൗനം കൊണ്ടു നീയെന്നെ
ചുംബിക്കുമ്പോള്‍
നീ ഏറ്റവും പ്രണയിച്ച
എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ നിറയുകയാണ്

ഞാന്‍ ഒഴുകുകയാണ്....നീയും

നിന്നെ പോലെ
ഇത്രയും ഓമനത്തത്തോടെ
ആരുമെന്നെ പേര്
ചൊല്ലി വിളിച്ചിട്ടില്ല
പറയാതെ പടരുന്ന നിന്റെ
പ്രണയത്തോളം മറ്റൊരു
പ്രണയവും ഇങ്ങനെ
നിഴല്‍ പോലെ
എന്നെ ചൂഴ്ന്നു നിന്നിട്ടില്ല


എന്നിട്ടും ചിലപ്പോഴൊക്കെ
നിശബ്ദത
നമുക്കിടയില്‍ ഒരു കടലായി
പ്രണയം
മഞ്ഞുറയ്ക്കുന്ന താഴ്വാരമായി
നമ്മുടെ ചുംബനങ്ങള്‍
പരസ്പരം സ്പര്‍ശിക്കാത്ത
പൂമ്പാറ്റകളായി



ഇന്നലെ നീ
നിനക്ക് മാത്രം പ്രിയങ്കരമായ
ഓമനപ്പേര് ചൊല്ലിയെന്നെ
വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വിസ്മയിച്ചു
ഇതുവരെ നീ എന്നെ മറന്നില്ലേ?
കണ്ണുകളില്‍ നിറയെ പ്രണയം
തെളിച്ചു നീ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു
ഞാനെങ്ങനെ
എന്‍റെ കബനി നദിയെ മറക്കും?


നീയാണ് എന്‍റെ ഹൃദയത്തിലൂടെ
ഒഴുകുന്ന നദി
എന്‍റെ മാത്രം കബനി നദി
എങ്കിലും നീ വഴി മാറി ഒഴുകുകയാണ്
ഒരിക്കലും എന്നിലെക്കെത്താതെ

ഒരൊറ്റ ചുംബനത്തില്‍ ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന ഹൃദയം

എന്‍റെ വേദനകളില്‍
പ്രശ്നങ്ങളില്‍
എപ്പോഴും നീ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു
തീര്‍ത്തും അപരിചിതനായി


എന്നിട്ടും നിന്‍റെ മുഖം
ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നില്ല
സ്വരം ഞാന്‍ കേട്ടിരുന്നില്ല
ഒടുവില്‍ ഏതാനും അക്ഷരങ്ങളില്‍
കോര്‍ത്ത വരികളിലൂടെ
നീയെനിക്ക് പരിചിതനായി


നഗരത്തിലെ തിരക്കില്‍ വച്ച്
ഞാനാദ്യമായി നിന്നെ കാണുമ്പോള്‍
നിന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ നിറയെ
പരിഭ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു
ഒരു മാന്‍പേടയുടേതു പോലെ
സൗമ്യമായ മുഖം
നിന്‍റെ വാക്കുകളിലെ
കാരിരുമ്പിന്റെ കാഠിന്യം
കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ കരുത്ത്
നിന്‍റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല
തീര്‍ത്തും പ്രണയാര്‍ദ്രമായ ഭാവങ്ങള്‍


എന്‍റെ കണ്ണുകളുടെ ആഴങ്ങളില്‍
നഷ്ടപ്പെടാന്‍ നീയാഗ്രഹിച്ചിട്ടും
സമാന്തര രേഖകള്‍ പോലെ
നീണ്ടു പോയ കാലം
ഒരൊറ്റ ചുംബനത്തിലൂടെ
പ്രണയം പറയാന്‍ നീയാഗ്രഹിച്ചപ്പോള്‍
അതേറ്റു വാങ്ങാതെ ഞാന്‍
പിന്തിരിഞ്ഞത് എന്തിനായിരുന്നെന്ന
ചോദ്യമെന്നെ ഇപ്പോള്‍ വേട്ടയാടുകയാണ്


കാപട്യത്തിന്റെ മുഖം
മാത്രമേ ലോകത്ത്‌ ഇതുവരെ
ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ
നീയും അങ്ങനെയാവുമോയെന്ന
ഭയം എന്നെ കീഴടക്കിയിരുന്നു
പക്ഷേ എന്നെ കബളിപ്പിക്കാന്‍
ഒറ്റുകൊടുക്കാന്‍
നീയാഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല


ഇപ്പോള്‍ എനിക്കറിയാം
മുന്തിരി ചഷകത്തിലെ
അവസാനത്തുള്ളി
ലഹരി പോലെ
എന്നില്‍ നിന്നോടുള്ള
പ്രണയം പതഞ്ഞൊഴുകുകയാണ്
ഒരിക്കല്‍ മുഖം തിരിച്ച
ചുംബനത്തിലൂടെ ഞാനും
നിന്‍റെ പ്രണയം ഏറ്റുവാങ്ങുകയാണ്

പ്രണയത്തില്‍ വാശി പാടില്ല

പ്രണയത്തില്‍ വാശി
പാടില്ലെന്ന് പഠിച്ചത്
വൈകിയാണ്


എന്തായിരുന്നു വാശി
ഇനി ഓര്‍ക്കില്ലെന്നും
സംസാരിക്കില്ലെന്നും
എന്നേയ്ക്കുമായി മറക്കുമെന്നുമുള്ള
ഉഗ്ര ശപഥങ്ങള്‍


പക്ഷേ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക്
കപ്പം കൊടുക്കുന്നത്
ഞാനല്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ്
വേറെ ഒരു മുഖവും
മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞതേയില്ല
കേള്‍ക്കാന്‍ കൊതിച്ചത്
ഒരേയൊരു സ്വരം മാത്രം
പിണക്കത്തിന്
മുമ്പത്തേക്കാള്‍ തീവ്രമായി
മനസ്സില്‍ നിറയുന്ന പ്രണയം
വിലകൊടുത്തു വാങ്ങിയ
അസ്വസ്ഥതകള്‍


ഫോണില്‍ ഓരോ മണി മുഴങ്ങുമ്പോഴും
നെഞ്ചില്‍ ആളുന്ന തീ
നീയല്ലെന്നറിയുമ്പോള്‍
നെരിപ്പോടില്‍
കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ വേരുകള്‍


ഒടുവില്‍ വാശിയുടെ
അണക്കെട്ട് നെടുകെ
പിളര്‍ന്നത് ഞാനായിരുന്നു
സ്നേഹത്തിന് മുമ്പില്‍
തോറ്റു കൊടുക്കുന്നവരാണ്‌
ജയിക്കുന്നതെന്ന സത്യം
നിനക്കറിയില്ല
അതായിരിക്കാം
നീ വാശി വെടിയാന്‍ തയ്യാറാവാതിരുന്നത്
എന്നത്തെയും പോലെ ഇവിടെയും
ഞാന്‍ തോറ്റു പോയിരിക്കുന്നു

നിന്നെ പിരിയാന്‍ ഞാനാഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല

നിന്നെ പിരിയാന്‍ ഒരിക്കലും
ഞാനാഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല
പക്ഷേ നീയിടയ്ക്കിടെ
കളിയായോ കാര്യമായോ
എന്നെ മറന്നു പോകുന്നു
എന്നു പറയുന്നത്
സഹിക്കാനും എനിക്ക്
കഴിയുമായിരുന്നില്ല


നിന്നെ പിരിഞ്ഞപ്പോഴാണ്
കരയ്ക്കിട്ട മത്സ്യം പോലെ
എന്‍റെ ഹൃദയം ഓരോ നിമിഷവും
പിടഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്
ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.


നേരം പുലരുമ്പോഴും
ഇരുളുമ്പോഴും
നിന്നെ വിളിക്കാന്‍ പല
തവണ ഫോണില്‍
വിരലുകളമര്‍ത്തി
ഞാന്‍ പിന്തിരിഞ്ഞത്
പരിഭവമോ കലഹമോ
നിറയുന്ന ഒരു വാക്ക്
നിന്നില്‍ നിന്നും വീണുപോയാല്‍
താങ്ങാന്‍ കരുത്തില്ലാതെയായിരുന്നു.


നിനക്കറിയാം നിന്നെ
പിരിഞ്ഞു എനിക്ക് ജീവിക്കാന്‍
കഴിയില്ലെന്നും നിന്റെ ഓര്‍മ്മകളില്‍
എത്രത്തോളം ഞാന്‍ വേദനിക്കുമെന്നും
എന്നാലും എന്റെയും നിന്റെയും
വാശി നമ്മെ വീണ്ടും വീണ്ടും
കൊടിയ നൊമ്പരങ്ങളിലേക്കും
അകലങ്ങളിലേക്കും
വലിച്ചിഴയ്ക്കുകയാണ്


നീയും ജയിക്കില്ല
ഞാനും ജയിക്കില്ല
നമ്മള്‍ രണ്ടുപേരും
ഒരുപോലെ ഉരുകുകയാണ്
ഒരുപോലെ സ്നേഹിക്കുകയാണ്
അകന്നന്നു പോകുമ്പോഴും
നിന്നെ വെറുക്കാന്‍
നിന്നെ സ്നേഹിക്കാതിരിക്കാന്‍
എനിക്ക് കഴിയുകയില്ല
അത്രത്തോളം നിന്നെ ഞാനും
നീ എന്നെയും സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്.
എങ്കിലും നമ്മള്‍ അകന്നു പോവുകയാണ്
ഈ സ്നേഹം മരണം വരെ പിന്തുടരുന്ന
ഒരു വേദനയാവുകയാണ്

എന്‍റെ പ്രണയത്തിന് ഉപാധികളുണ്ട്

അവന്‍ പറഞ്ഞു ഞാന്‍ നിന്നെ
ഒരു കൊടുങ്കാറ്റു പോലെ
പ്രണയിക്കുന്നുണ്ട്
എന്‍റെ വേരുകള്‍ മുഴുവന്‍
നിന്നിലാഴ്ന്നിരിക്കുന്നു
ഒരാള്‍ പറയാതെ തന്നെ
തൊട്ടറിയേണ്ട ഒന്നാണ്
പ്രണയം
എന്നിട്ടും നീയെന്നെ അറിയുന്നില്ല
നീയെന്തുകൊണ്ടാണ്
ഇങ്ങനെ എനിക്ക് നേരെ മുഖം
തിരിക്കുന്നത്?


എനിക്ക് നിന്നോട് പറയാന്‍
ഇത്രമാത്രം കൂട്ടുകാരാ
ഒരു ഉപാധിയും പാടില്ല
എന്നതാണ് പ്രണയത്തിന്റെ നിയമം
എങ്കിലും എന്‍റെ പ്രണയത്തിനു
ഒരുപാട് ഉപാധികളുണ്ട്
പുതിയ കാലഘട്ടത്തിലെ
പ്രണയത്തില്‍ എനിക്കിപ്പോള്‍ വിശ്വാസമില്ല



എന്‍റെ ആകാശത്ത് സൂര്യനായും
ചന്ദ്രനായും നീ മാത്രമേ ഉണ്ടാവൂ
അതുപോലെ നിന്റെ ആകാശത്ത്
ഞാനല്ലാതെ ഒരൊറ്റ നക്ഷത്രവും ഉദിക്കരുത്.
എന്നെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും നീ പ്രണയിക്കരുത്.


നിനക്കീ ഉപാധികളില്‍ പരാതിയില്ലാതെ
ഹൃദയരക്തത്തില്‍ മുക്കി ഒരു ഒപ്പ്
വയ്ക്കാന്‍ കഴിയുമെങ്കില്‍
വിരലുകളില്‍ വിരല്‍ കോര്‍ത്തു
ഇനിയുള്ള ദൂരങ്ങള്‍ നമുക്ക് പിന്നിടാം