tag:blogger.com,1999:blog-84865622288155942882012-02-02T11:06:22.671+05:30mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.comBlogger661100tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-82324557941152377172012-01-14T18:44:00.000+05:302012-01-14T18:45:29.109+05:30ഇതെന്റെ ഹൃദയമായിരുന്നു<br />അതുകൊണ്ടാണ്‌ നീ ഇതളുകള്‍<br />കശക്കിയെറിഞ്ഞപ്പോള്‍<br />ഞരമ്പുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ<br />ചുടുനിണം ചീറ്റിയത്‌.<br /> <br /> <br />ഇതെന്റെ ഹൃദയമായിരുന്നു<br />അതുകൊണ്ടാണ്‌ നീയെന്റെ<br />ചുംബനങ്ങള്‍ക്ക്‌ നേരെ<br />മുഖം തിരിച്ചപ്പോള്‍<br />അപമാനത്തിന്റെ നെരിപ്പോടിലത്‌<br />വെന്തുനീറിയത്‌<br /> <br /> <br />ഇതെന്റെ ഹൃദയമായിരുന്നു<br />അതുകൊണ്ടാണ്‌<br />നീയെന്നെ പുറംകാലുയര്‍ത്തി<br />തൊഴിച്ചെറിഞ്ഞപ്പോള്‍<br />സീതയെപ്പോലെ<br />ഭൂമി പിളര്‍ന്നത് <br />ആഴങ്ങളിലേക്ക്‌ മാഞ്ഞുപോകാന്‍<br />നെഞ്ചുരുകി കേണത്‌<br /> <br /> <br />ഇതെന്റെ ഹൃദയമാണ്‌<br />അതിനാല്‍ നീ നിഷേധിച്ച<br />ചുംബനവും പ്രണയവും<br />കരുതലുമെല്ലാം വിരല്‍ത്തുമ്പിലൂടെ<br />ഇറ്റിറ്റു വീണെങ്കിലും<br />ഞാനുയര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍ക്കുക<br />തന്നെ ചെയ്യും വെണ്‍ചാരത്തില്‍<br />നിന്നും കരുത്താര്‍ജ്ജിച്ച്‌<br />ഫീനിക്‌സ്‌ പക്ഷിയെപ്പോലെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-8232455794115237717?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-72651537151231020132011-11-22T04:28:00.002+05:302012-01-07T05:06:41.519+05:30വാസന്തപൗര്‍ണമി<br />രാവിലാണെന്റെ ജനനം<br />കൈകളില്‍ ചിലമ്പുന്ന<br />സ്വപ്‌നത്തിന്നിതളുകള്‍<br />കണ്‍കളില്‍ താരകങ്ങള്‍<br />വാര്‍നെറ്റിയില്‍ തിലകമായി<br />അമ്പിളിക്കല<br />കമ്മല്‍ പൂക്കളായി<br />സൂര്യനും പടച്ചട്ടയായി<br />പൗര്‍ണമിരാവിന്നലകള്‍<br />തൊട്ടിലായി നദിയിലെയോളങ്ങള്‍<br />പ്രാണന്‍ കാത്തവള്‍ രാധ.<br /> <br /> <br />അമ്മിഞ്ഞപ്പാലു വിലക്കിയ<br />അമ്മ അനുജന്റെ പ്രാണന്‍<br />തിരികെ ചോദിക്കുന്നു<br />ഗുരുദക്ഷിണയായി വാങ്ങിയത്‌<br />പൊന്നും പെരുവിരലുമല്ല<br />ഉന്നം തെറ്റാത്ത ആവനാഴിയും<br />ശാപത്തിന്റെ പൊടിയണിഞ്ഞ<br />ഓര്‍മ്മകളും ഭുതകാലമൊക്കെയും.<br />കുലവധുവിന്റെ മൂടുപടം മാറ്റി<br />അമ്മേ, നിന്നെ ലോകം<br />കാണുമ്പോള്‍<br />ചുരത്താത്ത പാലിനും<br />ഉദരത്തിലാദ്യം കുരുത്ത<br />ജീവനും മാറ്റി മാറ്റി<br />പറയാന്‍ വേറെ കഥകളോ<br />മൊഴികളോ ബാക്കിയാവുമോ?<br /> <br /> <br />സൂര്യപുത്രനായും സൂതപുത്രനായും<br />അഭിമാനത്തിന്റെയും അപമാനത്തിന്റെയും<br />മേലങ്കിയണിഞ്ഞിന്നിവന്‌<br />മടുത്തിരിക്കുന്നു<br />അംഗരാജാവിന്റെ കിരീടത്തിനോ<br />യുവരാജാവിന്റെ സൗഹൃദത്തിനോ<br />എന്റെ ജന്മപാപത്തിന്റെ കറ<br />കഴുകിക്കളയാനാവില്ലെന്ന്‌<br />ദ്രുപദരാജധാനിയില്‍<br />അറിവിന്‍ പെരുമഴയായി<br />പെയ്‌തിറങ്ങിയപ്പോഴും<br />തേര്‍ത്തട്ടില്‍ വായുപുത്രന്റെ<br />പരിഹാസച്ചിരിക്കിടയില്‍<br />മഞ്ഞുപോലെയുരുകിയപ്പോഴും<br />സര്‍വ്വചരാചരങ്ങളെയും<br />വെണ്ണീറാക്കാന്‍ കെല്‍പ്പുള്ളവന്റെ<br />മകനിതാ തൃണമായി<br />ഭൂമിയോളം താണപ്പോഴും<br />കനിവിന്റെ ഗന്ധമുള്ള<br />ഒരു വാക്ക്‌, അരുതെന്നൊരു<br />നോട്ടമെങ്കിലും, ഇല്ല<br />ചീന്തിയെറിയാനാഗ്രഹിക്കാത്ത<br />മൂടുപടത്തിനുള്ളില്‍<br />നീയൊരു മഹാസമുദ്രമായി<br />അലിയാത്ത സന്ധ്യയായി<br />ഉലയാത്ത വന്‍മരമായി<br />അമാവാസിരാവുപോലെ<br />ഇരുളിന്‍ പുതപ്പുചൂടി<br />കിരാതന്റെ വില്ലുകണക്കെ<br />ഇളകിമറിയുന്ന സിംഹാസനത്തില്‍<br />നീ ധര്‍മ്മിഷ്‌ഠന്റെ അമ്മ<br />മഹാമേരുവിന്റെയും വില്ലാളിവീരന്റെയും<br />കാമദേവനെ വെല്ലുന്ന നകുല-<br />സഹദേവന്മാരുടെയും പ്രിയമാതാവ്‌<br />ഞാനോ, കാടിവെള്ളം കുടിച്ചു<br />വളര്‍ന്ന രാധേയനായി<br />കൗരവസോദരന്മാരുടെ<br />പിറകിലെ നിഴലായി<br />പഞ്ചപാണ്ഡവരുടെ<br />കണ്‍ബാണമേറ്റു പിടയുന്ന<br />ചിത്തവും പാതാളത്തോളം<br />താഴ്‌ത്തിയ അക്ഷരജ്വാലകളാല്‍<br />പൊതിഞ്ഞു മൃതപ്രാണനായി<br />ആനക്കൊട്ടകകളിലലഞ്ഞ<br />ബാല്യകൗമാരകാലങ്ങള്‍<br />അന്നു മകനേയെന്നൊരു സ്വരം<br />വീണ്‍വാക്കായി നിന്റെ ചുണ്ടില്‍<br />നിന്നുതിര്‍ന്നെങ്കില്‍<br />ലോകത്തിലേറ്റവും ഭാഗ്യ<br />വാനാണിവന്നൊരാഹ്ലാദം<br />നെഞ്ചില്‍ കൊളുത്തി<br />ഞാനുറങ്ങുമായിരുന്നു.<br /> <br /> <br />എനിക്ക്‌ പാണ്ഡവരുടെ<br />ജ്യേഷ്‌ഠസ്ഥാനമോ ചെങ്കോലോ<br />ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു.<br />ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിന്റെ സിംഹാസനമോ<br />കിരീടമോ പാഞ്ചാലിയുടെ<br />മെത്തയുടെ പാതിയോ വേണ്ട<br />അമ്മാനമാടിക്കളിക്കാന്‍ പൊന്‍<br />നാണയങ്ങളും ചാമരം വീശാന്‍<br />സുന്ദരികളും സ്‌നേഹിതനായി<br />മയില്‍പ്പീലിക്കിരീടമണിഞ്ഞവനോ<br />സൗഗന്ധികപ്പൂക്കള്‍ തേടിപ്പോയ<br />സ്‌നേഹത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രങ്ങളോ<br />എന്നെ മോഹിപ്പിക്കുന്നതേയില്ല<br />പകരം നിന്റെ മകനെന്ന<br />സ്ഥാനം മാത്രം<br />തിരിച്ചറിവുകള്‍ക്കൊടുവില്‍<br />നിഗൂഢമായി മോഹിച്ച<br />കവചകുണ്ഡലധാരി കര്‍ണ്ണന്‍.<br />സ്വന്തം പ്രാണനും ദാനം ചെയ്യാന്‍<br />കരളുറപ്പുള്ളവന്‍<br />ഞാന്‍ സൂര്യപുത്രന്‍.<br />വാത്സല്യത്തിന്റെ വരം തരാന്‍<br />അറിയാത്ത അമ്മയാണ്‌<br />നീയെന്നറിഞ്ഞിട്ടും<br />കാത്തിരുന്നത്‌<br />അതുമാത്രമായിരുന്നല്ലോ<br />പുകഞ്ഞു കത്തുന്ന തീക്കൊള്ളി-<br />യായി നിന്റെ ദൃഷ്ടിപഥത്തില്‍<br />അമരാതെ ഞാന്‍ പിന്നിട്ട-<br />തെത്ര നാഴികവിനാഴികകള്‍.<br /> <br /> <br />കാലം പൊറുക്കാത്ത<br />പാതകം കണ്ടിട്ടും മിഴിയടച്ചു<br />മൗനം പൂകിയവള്‍ നീ<br />വെണ്‍മേഘം പോലെയുള്ള<br />വസ്‌ത്രങ്ങളണിയുമ്പോഴും<br />മനസ്സില്‍ വീണ പാപക്കറയുമായി<br />പതിവ്രതയായി നീ പാണ്ഡു<br />രാജ്യമഹാറാണി<br />ഏവര്‍ക്കും ദേവത<br />പുത്രര്‍ക്കു നിന്‍<br />മൊഴികളേതും വേദവാക്യം.<br /> <br /> <br />വിശോകനുമൊത്ത്‌ നീയെന്നെ<br />ആദ്യമായി കാണാനെത്തിയ<br />നദീതീരത്തെ പൊന്‍പുലരി<br />ഇന്നുമെന്റെ ഓര്‍മ്മയിലുണ്ട്‌<br />ഗായത്രികള്‍ പൂക്കുന്ന പുളിന-<br />ങ്ങളില്‍ തൊട്ടു മടിയേതുമില്ലാതെ<br />നീയെന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കൊരു<br />പൊള്ളുന്ന ശരമെയ്‌തു<br />പതിയെ ചിരിച്ചു<br />അകം പൊതിഞ്ഞ<br />രാജരക്തത്തിന്റെ ചിരി<br />"ഞാന്‍ നിന്റെ പെറ്റമ്മ<br />പാണ്ഡവര്‍ നിന്‍ സോദരരും"<br />തലയില്‍ വീണുടയുന്ന<br />ആകാശച്ചീളുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ<br />പെറ്റമ്മയുടെ മുഖം<br />ഞാന്‍ കാണുമ്പോള്‍ നിന്റെ<br />സ്വരം വീണ്ടും ഈയമായി<br />കാതില്‍ ഉരുകിയടയ്‌ക്കുന്നു:<br />"കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധത്തില്‍<br />ഭ്രാതാക്കള്‍ക്കു തുണയേകണം നീ"<br />ദുര്യോധനനെതിരെ<br />വാളെടുക്കണമെന്നും ഓതാന്‍<br />എന്തൊരു ചങ്കുറപ്പായിരുന്നു !<br />അപമാനത്തിന്റെ<br />നെരിപ്പോടിലെരിഞ്ഞ<br />സൂതപുത്രനെ കിരീടവും<br />ചെങ്കോലുമണിയിച്ചവനെതിരെ<br />പടവാളോങ്ങുവാന്‍ മാത്രം<br />നെറികെട്ടവനല്ല രാധേയന്‍.<br />അതിനാല്‍ മകനായി ഒന്നേ<br />വരം തരുന്നു നിനക്കമ്മേ<br />അര്‍ജുനനെതിരേയല്ലാതെ<br />അമ്പുകള്‍ തൊടുക്കുകയില്ല<br />ഇവനൊരിക്കലും<br />പൊലിയുന്നതു കര്‍ണ്ണനായാലും<br />അര്‍ജുനനായാലും നിനക്കെന്നും<br />അഞ്ചു മക്കള്‍, പഞ്ചപാണ്ഡവരായി<br />തെളിയാത്ത മുഖവുമായി നിന്ന<br />നിനക്കൊരു വരും മാത്രം മതി<br />പാര്‍ത്ഥന്റെ പ്രാണന്‍ തിരികെ<br />തരണം കര്‍ണ്ണായെന്നു കെഞ്ചിയ<br />ലോകത്തിലേറ്റവും സ്വാര്‍ത്ഥ.<br />എന്നേ ഉള്ളില്‍ നിന്നുപേക്ഷിക്ക-<br />പ്പെട്ടവനാണ്‌ സൂര്യപുത്രന്‍<br />മറക്കുന്നില്ല ഞാന്‍<br />ഈ ജീവനും ഓര്‍മ്മകളും<br />നദിയിലൊഴുക്കി<br />പൊയെത്രനാള്‍ പിന്നിടുന്നു<br />ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കാനാവാത്ത<br />പ്രാണനുവേണ്ടി കരയാന്‍<br />വിഡ്‌ഢിയല്ല പാണ്ഡവമാതാവ്‌.<br /> <br /> <br />കുരുക്ഷേത്രഭൂമിയില്‍ എന്റെ<br />മുന്നില്‍ പരാജിതനായി നിന്ന<br />മഹാമേരു ഭീമനെ<br />ഒരമ്പില്‍ ഒടുക്കാമായിരുന്നിട്ടും<br />ഞാനനങ്ങുന്നില്ല പാണ്ഡുപത്‌നീ<br />അവന്റെ പ്രാണനും നിനക്കു<br />ഞാന്‍ ദാനമായി തന്നുകഴിഞ്ഞു<br />ചൂതുകളിച്ച തുലച്ച<br />രാജ്യത്തിനും കുലവധുവിനെ<br />പണയപ്പണ്ടമായി നേദിച്ച്‌<br />അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ മുടിക്കെട്ടില്‍<br />ചുടുചോരയണിയിക്കാന്‍<br />നവവിധവകളെ സൃഷ്ടിച്ച<br />ധര്‍മ്മപുത്രന്റെ വിലയില്ലാത്ത<br />ജീവനും എനിക്ക്‌ വേണ്ട<br />പൂപോലെ തുടുത്ത മുഖമുള്ള<br />മാദ്രീപുത്രരേ പോവുക<br />ദൂരെ വേണ്ടതു നിങ്ങളെയല്ല<br />കര്‍ണ്ണബാണത്തിനേറ്റവും<br />യോഗ്യന്‍ വില്ലാളിവീരന്‍ മാത്രം<br />വിയര്‍പ്പണിഞ്ഞ മുഖവുമേന്തി<br />കാര്‍വര്‍ണന്‍ സാരഥിയായ<br />തേരില്‍ നീയെന്റെ മുമ്പിലെത്തിയപ്പോള്‍<br />ഉള്ളം വിങ്ങുന്നനുജാ,<br />ഒരിക്കല്‍ മാത്രം വിളിക്കട്ടെ<br />ഞാന്‍ മനതാരില്‍ നിന്നെ<br />കൊല്ലുവതെങ്ങനെ നിന്നെയീ<br />ജ്യേഷ്‌ഠന്‍, പോവുക നീയും ദൂരെ<br />പരിഹാസശരങ്ങളെയ്‌തു<br />നിന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കാനൊരുങ്ങി<br />ഒരു മാത്രയെങ്കിലുമെല്ലാം<br />അറിയുന്നവന്‍ കണ്ണന്‍<br />സുദര്‍ശനചക്രധാരി<br />ജ്യേഷ്‌ഠനു നേരെ ദിവ്യാസ്‌ത്രം<br />തൊടുക്കാനനുജനെ<br />ഉത്സാഹിപ്പിച്ചും<br />പുഞ്ചിരി മങ്ങാതെയും<br />നില്‍പ്പതു കണ്ടു<br />ചേറില്‍പ്പൂണ്ട തേര്‍ചക്രമുയര്‍ത്താന്‍<br />ഒരു നാഴികനേരം കടം ചോദിച്ചും<br />കെഞ്ചിയും കിതച്ചും നില്‍ക്കുമ്പോള്‍<br />വരുന്നല്ലോ പ്രാണനെ കുരുക്കാന്‍<br />സോദരാ, നിന്റെ ശരങ്ങള്‍ തന്നെ.<br /> <br /> <br />അമ്മേ, ഇമകളടയുന്നു<br />പോവുകയാണിന്നു ഞാന്‍<br />നിന്നെ ചൂഴ്‌ന്ന കറുത്ത ബിന്ദുവായി<br />ഇനിയില്ല ഇഹലോകത്തില്‍ വിട.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-7265153715123102013?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-27682681287930877602011-10-14T19:01:00.000+05:302011-10-14T19:03:13.566+05:30മുനിഞ്ഞു കത്തുന്ന <br />വിളക്കില്‍ ചുവട്ടില്‍ <br />ഇറയത്തിരുന്നു ഞാന്‍ <br />നിഴല്‍ പടര്‍ന്നിടവഴി<br />യിലേക്ക് കണ്ണുകള്‍ <br />നട്ടു നിവരുമ്പോള്‍ <br />ഹൃദയത്തിനുള്ളിലൂടെ <br />ഒരു തീക്കാറ്റ് കുതിക്കുന്നു <br /> <br /> <br />കരിപിടിച്ച രൂപങ്ങള്‍ <br />നിഴലായി വളര്‍ന്നു <br />തഴയ്ക്കുന്നതും <br />അമ്പിളി ചീന്തിനെ <br />തള്ളി മാറ്റി ഒരു മേഘം <br />പാഞ്ഞു പോകുന്നതും <br />ബാല്യത്തിന്റെ <br />കരിമ്പടം പുതച്ചോരോ <br />പേടി പിടിച്ച ഓര്‍മ്മകള്‍ <br />കുന്നില്‍ പുറങ്ങളില്‍ മേയുന്നതും <br />കരിമ്പനക്കാട്ടിലെ<br />കൊമ്പുമുളച്ച യക്ഷികള്‍ <br />വിലാസവതികളാകുന്നതും <br />പൊടിച്ചൂട്ടുകള്‍ <br />ഗുളികന്‍ ത്തറയില്‍<br />തുള്ളിയാടുന്നതും <br /> <br /> <br />അമ്മേയെന്നാര്‍ക്കുന്ന <br />വേളയില്‍ ഒരു ചെറു <br />കാറ്റായി അമ്മയെത്തുന്നു <br />പുകപിടിച്ചയോര്‍മ്മകളെ <br />ഊതികെടുത്തി <br />നനുത്ത ഉമ്മകള്‍ <br />കൊണ്ടെന്റെ മുഖം നിറച്ചു <br />രാത്രിയുടെ കാര്‍മുകില്‍ <br />കൂട്ടില്‍ നിന്നെന്നെ <br />മാറോടു ചേര്‍ക്കാന്‍ <br />എന്റെ അമ്മയെത്തുന്നു<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-2768268128793087760?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-17156420260976372022011-08-25T07:25:00.000+05:302011-08-25T07:26:34.819+05:30നീയെനിക്ക് <br />പ്രണയം കൊണ്ടു <br />വിരുന്നൊരുക്കുക <br />ഞാന്‍ മാത്രമായിരിക്കും <br />അതിഥി. <br /> <br />മേശ നിറയെ <br />തെളിച്ചു വെച്ച <br />മെഴുകുതിരി വെട്ടത്തില്‍ <br />എന്‍റെ കണ്ണുകളുടെ <br />വശ്യതയില്‍ വിസ്മയിച്ച് <br />ഇനി എന്തിനീ <br />പാഴ്തിരികള്‍ <br />എന്നോര്‍ത്തു നീയവ <br />ഒന്നുമവശേഷിക്കാതെ <br />ഊതി കെടുത്തും. <br /> <br />പുറത്തു നിലാവ് <br />തേങ്ങി കരയുന്നുണ്ടാവും <br />നക്ഷത്രങ്ങള്‍ <br />കലമ്പല്‍ കൂട്ടും <br />അവരില്‍ നിന്നും <br />രണ്ട് താരകങ്ങളെ <br />ഞാന്‍ കവര്‍ന്നെടുത്ത <br />കോപത്തോടെ. <br />ഞാനപ്പോള്‍ <br />നിന്‍റെ നേര്‍ത്തതും <br />രോമനിബിഢവുമായ <br />വിരലുകളില്‍ ചുംബിക്കും. <br /> <br /> <br />മെഴുകുതിരി കണക്കെ <br />ഉരുകുന്ന നിന്‍റെ <br />ചുണ്ടുകളെന്നെ <br />സ്പര്‍ശിക്കുമ്പോള്‍ <br />ഞാനാ നക്ഷത്രങ്ങളെ <br />നിനക്ക് ദാനം നല്‍കും <br />ആകാശസുന്ദരികളുടെ <br />കലമ്പല്‍ ഗൗനിക്കാതെ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-1715642026097637202?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-32624435545930374542011-08-18T17:44:00.000+05:302011-08-18T17:47:34.266+05:30പാതിരാവിന്റെ മറപറ്റി <br />രാജകുമാരന്‍ <br />എന്നേയ്ക്കുമായി <br />പടിയിറങ്ങി പോയ <br />അന്തഃപുരമാണെന്റെ മനസ്സ് <br /> <br /> <br />നിനക്ക് ജരാനരകളിലും <br />രോഗങ്ങളിലും <br />തേഞ്ഞുടഞ്ഞ ചിന്തകളും <br />നക്ഷത്രങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ <br />ആകാശവും വേരുറപ്പിക്കാന്‍ <br />ഒരു ബോധിവൃക്ഷവും <br />കാടിന്റെ മാറുപിളര്‍ന്ന <br />പ്രാണനും കറ തീര്‍ത്ത <br />പ്രതീക്ഷകളുടെ <br />നാമ്പുകളുമുണ്ടായിരുന്നു <br /> <br /> <br /> <br />എനിക്ക് അന്നം <br />അന്തഃപുര സ്ത്രീകളുടെ <br />മുന കൂര്‍ത്ത നോട്ടങ്ങള്‍ <br />അഗ്നിയില്‍ ചുട്ടെടുത്ത വാക്കുകള്‍ <br />ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനാളില്ലാത്ത <br />അനാഥ മാതൃത്വം <br />എങ്കിലും <br />നീ ഭയന്ന ജരാനരകളെ <br />എന്റെ മനസ്സൊരിക്കലും <br />സ്വീകരിക്കുകയില്ല <br /> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-3262443554593037454?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-77073113260246367092011-08-06T17:58:00.001+05:302011-08-06T18:01:01.265+05:30എന്‍റെയും നിന്‍റെയും<br />പേരുകള്‍ എഴുതി <br />കാറ്റിന്‍റെ കൈകളില്‍ <br />വലിച്ചെറിഞ്ഞ <br />പച്ച ഞരമ്പുകള്‍ <br />പിടയ്ക്കുന്ന ഇല <br />എത്രയോ കാലങ്ങളും <br />വഴികളും പുഴകളും പിന്നിട്ട്<br />ഇന്നെനിക്കു തന്നെ <br />തിരിച്ചു കിട്ടിയിരിക്കുന്നു <br /> <br /> <br />അന്ന് ഞാനും കൂട്ടുകാരികളും <br />കോളേജ് ബസ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ <br />നേരം തെറ്റി വരുന്ന ബസ്സും <br />കാത്തു നില്‍ക്കുമ്പോഴായിരുന്നു<br />എതിരെ കടന്നു പോകുന്ന<br />ബസ്സില്‍ ഇരുന്നു കൈനീട്ടി<br />കാട്ടുപടര്‍പ്പില്‍ <br />നിന്നൊരു ജീവന്‍ <br />തുടിക്കുന്ന ഇല<br />പറിച്ചെടുത്ത് എന്തോ<br />കോറിവരച്ചു നീ പുറത്തേക്കിട്ടത് <br /> <br /> <br /> <br />ഉദയസൂര്യനെ പോലെയുള്ള <br />നിന്‍റെ മുഖത്തപ്പോള്‍ <br />പുഞ്ചിരിയുടെ കാട് <br />കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു<br />തിളക്കമാര്‍ന്ന കണ്ണുകളില്‍ <br />കുസൃതി നൃത്തം ചവിട്ടി. <br />ബസ്‌ കടന്നു പോയപ്പോഴാണ്<br />കൂട്ടുകാരികള്‍ ആ ഇലയെടുത്തു<br />കളിയാക്കിച്ചിരിയോടെ നിന്‍റെയും <br />എന്‍റെയും പേരുകള്‍ ചേര്‍ത്തു വായിച്ചത്. <br /> <br /> <br />വെള്ളാരം കുന്നിലെ വളവില്‍ <br />ബസ്‌ തിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഏന്തി <br />വലിഞ്ഞു നോക്കിയ നിന്‍റെ<br />മുഖത്തേക്കാണ് ഞാനാ ഇല <br />ദേഷ്യത്തോടെ വലിച്ചെറിഞ്ഞത്. <br />പക്ഷേ എന്നില്‍ നിന്നും <br />നിന്നിലേക്കുള്ള ദൂരത്തില്‍ <br />ഒരു കാറ്റിന്‍റെ വഴികളുണ്ടായിരുന്നു. <br /> <br /> <br />നമ്മുടെ പേരുകള്‍ രണ്ടു ദിക്കിലേക്ക് <br />മാഞ്ഞു പോയ ഈ ഇല ഞരമ്പുകളില്‍ <br />തുടികൊട്ടുന്ന ഹൃദയം ഞാന്‍ <br />ചേര്‍ത്തു വെക്കുമ്പോള്‍ <br />നീയെന്നെ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാവുമോ? ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-7707311326024636709?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-18511770351410905932011-08-04T16:55:00.000+05:302011-08-04T16:56:30.466+05:30ഞാന്‍ അവനോടു ചോദിച്ചിരുന്നു<br />നീ എന്തിനാണ്<br />എപ്പോഴുമിങ്ങനെ<br />എനിക്ക് മിസ്ഡ് കാള്‍<br />അടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്?<br /> <br />എനിക്ക് നിന്നെ ഒരിക്കലും<br />നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാന്‍<br />ഓരോ നിമിഷവും <br />നിന്നെ പ്രണയിക്കുന്നു<br />എന്നോര്‍മ്മിപ്പിക്കാന്‍<br /> <br />മിസ്ഡ് കോളുകള്‍ക്ക്<br />എന്തെന്ത് അര്‍ഥങ്ങള്‍,<br />ആഴങ്ങള്‍<br />നീ ഉണര്‍ന്നെഴുന്നേല്‍ക്കുന്ന<br />നിമിഷം തൊട്ടു<br />രാത്രി ഉറങ്ങും വരെ<br />പ്രഭാതങ്ങളില്‍<br />വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍<br />സന്ധ്യകളില്‍ തിരിച്ചെത്തുമ്പോള്‍<br />നിന്റെ മിസ്ഡ് കോളുകള്‍ <br />ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്തെ<br />ഒരൊറ്റ ചുംബനം പോലെ<br />എന്‍റെ മുഖത്തെ വര്‍ണാഭമാക്കിയിരുന്നു.<br /> <br /> <br /> ഒരിക്കലും പിരിയരുതെന്നാ<br />ഗ്രഹിച്ചിട്ടും ജീവിതത്തിന്‍റെ<br />ഏത് തിരിവില്‍ വെച്ചാണ്<br />നിനക്കെന്നെ എന്നേക്കുമായി <br />നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയത്?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-1851177035141090593?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-31232550729465324762011-07-23T15:51:00.000+05:302011-07-23T15:52:43.401+05:30നിന്‍റെ ഓരോ വാക്കുകളിലും <br />സ്നേഹ സമുദ്രങ്ങളുണ്ട്. <br />കവിതകളുടെ കൊടുങ്കാറ്റുണ്ട്. <br />നനുത്ത മയില്‍‌പീലി സ്പര്‍ശമുണ്ട്. <br />പ്രണയത്തിന്‍റെ പേമാരിയുണ്ട് <br />നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്തു <br />പുണരുന്ന കാരുണ്യമുണ്ട്‌<br />എന്നിട്ടും നിന്നെ ഞാന്‍ <br />അറിയാതെ പോകുന്നതെന്താണ്? <br /> <br />വിരലുകളില്‍ വിരല്‍<br />കൊരുത്തെടുത്ത പോലെ<br />വേറിടാന്‍ മടിക്കുന്ന <br />നിഴലുകള്‍ ഇവിടെ <br />ബാക്കിയാവുന്നെങ്കിലും <br />ഹൃദയമിടിപ്പുകള്‍ <br />നിലച്ചു പോകുന്ന <br />ഈ ഇടവഴിയോരത്തു വെച്ച് <br />നാം പിരിഞ്ഞു പോകുമ്പോള്‍ <br />ഒരിക്കലും നീ തിരിഞ്ഞു നോക്കരുത്. <br />എന്‍റെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ <br />മറ്റാരും കാണുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമില്ല<br />നിന്നെ പിരിയുകയെന്നാല്‍ <br />അതെന്‍റെ മരണമാണ്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-3123255072946532476?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-14317563107631413772011-07-12T05:48:00.000+05:302011-07-12T05:49:06.933+05:30പൂര്‍വിക സ്വത്തായെനിക്ക് <br />കൈവന്നതൊരു ചീന്ത് <br />നീലാകാശം മാത്രമാണെന്ന് <br />പാതയോരത്തെ തണലില്‍ വെച്ചാണ്<br />ഞാന്‍ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്.<br /> <br /> <br />നന്നേ താഴ്ന്ന മരച്ചിലകളില്‍ <br />വിരലുകളോടിച്ചു നീ പറഞ്ഞു <br />നമുക്കതില്‍ നട്ടു നനച്ചു <br />പൂക്കള്‍ വിരിയിക്കാമെന്ന്.<br /><br /> <br />അന്ന് രാവില്‍ നാം ഒരിറ്റു <br />വെണ്ണിലാച്ചാറു നെറ്റിയില്‍ ചാര്‍ത്തി<br />കൈകൊര്‍ത്താദ്യമായി<br />നീലാംബരത്തില്‍ പാദമൂന്നിയതും<br />താരകങ്ങളുടെ കഥകള്‍ കേട്ടുറങ്ങിയതും<br />മുകിലുകള്‍ പിണങ്ങി പോയ <br />പ്രഭാതത്തില്‍ മിഴിതുറന്ന <br />പൂക്കള്‍ ഞെട്ടറ്റു വീണതും <br />ഈറനായി പോയൊരെന്‍ <br />മിഴികളില്‍ അധരങ്ങളമര്‍ത്തി <br />ഓരോ ചുംബനത്തിലൂടെയും<br />നിന്റെ സ്നേഹം മഴമേഘം പോലെ<br />എന്നിലെക്കൊഴുകിയെത്തുമെന്നും <br />അതിന്‍റെ ചില്ല കളിലൊരായിരം <br />പൂക്കള്‍ വിരിയിക്കാമെന്നും മന്ത്രിച്ചത് <br />പ്രിയനേ, ഇന്നുമെന്റെ ഹൃത്തിലുണ്ട്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-1431756310763141377?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-44441266061160443832011-06-13T12:10:00.000+05:302011-06-13T12:11:26.733+05:30ഞാന്‍ ഒരുണര്‍വിന്‍റെ <br />ഇന്ദ്രജാലം.<br /> <br /> <br />ഇരുള്‍ വിഴുങ്ങും <br />സ്പന്ദനങ്ങളില്‍ <br />കണ്‍ മിഴിക്കുന്നവള്‍.<br /> <br /> <br />പ്രാണന്‍ <br />പൊലിയുമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും <br />പൊള്ളുന്ന പ്രണയത്തെ <br />മുറുകെ പുണര്‍ന്നവള്‍.<br /> <br /> <br />ഒരു നിമിഷ ജീവിതത്തിന്‍റെ<br />വന്യതയും മുരള്‍ച്ചയും <br />തൊട്ടറിഞ്ഞവള്‍<br />മിഴികളില്‍ <br />കിനാക്കളെളൊളിപ്പിച്ചവള്‍.<br /> <br /> <br />ചിന്തിക്കാനോ <br />ഓര്‍മ്മിക്കാനോ <br />കഴിയാത്ത വിധം <br />നിന്‍റെ ഭ്രമണപഥങ്ങളിലലഞ്ഞു <br />ഒരു കൊള്ളിയാന്‍ പോലെ <br />മിന്നി ഭൂമിയിലടിഞ്ഞവള്‍.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-4444126606116044383?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-89322839204936888302011-05-23T20:49:00.002+05:302011-05-31T16:38:30.861+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-R9jqFxUEHWA/TeTMJI-K4YI/AAAAAAAAAQU/jlyymjaEM80/s1600/mary%2Blilly.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 180px; height: 211px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-R9jqFxUEHWA/TeTMJI-K4YI/AAAAAAAAAQU/jlyymjaEM80/s320/mary%2Blilly.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5612835493009613186" /></a><br />പനിക്കുമോര്‍മ്മയില്‍ <br />കനല്‍ കടയുന്നു.<br />തലയില്‍ സൂര്യന്‍ <br />സിരകളില്‍ കടല്‍. <br /> <br />ഹൃത്തില്‍ അക്ഷരങ്ങള്‍ <br />ഇരമ്പിയാര്‍ക്കുന്നു <br />കണ്‍കളില്‍ യക്ഷന്മാര്‍ <br />കൊമ്പു കോര്‍ക്കുന്നു<br /> <br /> <br />നിഴലുകള്‍ വളര്‍ന്നു <br />വന്‍മരങ്ങളാകുന്നു <br />ചെവിയില്‍ കടന്നലുകള്‍ <br />ചെണ്ട കൊട്ടുന്നു.<br /> <br /> <br />രസനയില്‍ കാഞ്ഞിരം <br />വലകള്‍ നെയ്യുന്നു.<br />പരേത്മാക്കള്‍ നെഞ്ചില്‍ <br />വെയിലു കായുന്നു <br /> <br />കിനാക്കളില്‍ തീച്ചാമുണ്ഡി <br />തിറ പടരുന്നു<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-8932283920493688830?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-38728333575822964722011-05-09T07:46:00.001+05:302011-05-09T07:48:37.319+05:30നിന്നെ ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നു.<br />അക്ഷരങ്ങളില്‍ മാത്രം തൊട്ടു <br />നീയെന്നെ കാണും പോലെ<br />അത്ര അഗാധം, സുതാര്യവും.<br /><br /> <br /> <br />വിലക്കപ്പെട്ട കനിയായ സ്നേഹം <br />വെളിപ്പെടുത്താനാവില്ലയെങ്കിലും <br />എന്‍റെ പതിഞ്ഞ വരികള്‍ക്കിടയിലെ <br />മൌനത്തിലൂടെ നീയതറിയുക.<br /><br /> <br /> <br />ഒന്നും നേടാനാഗ്രഹിക്കാത്ത <br />സ്നേഹമാണിത്‌, സ്വപ്നങ്ങളും.<br />ജന്മാന്തരങ്ങള്‍ക്കിടയിലെവിടെയോ <br />നാം കണ്ടുമറന്ന വൈശാഖ സന്ധ്യകള്‍ <br />നിന്‍റെ മയില്‍‌പ്പീലിക്കണ്ണുകള്‍ <br />കണ്ണാന്തളിപ്പൂക്കളും.<br /><br /> <br /> <br />തമ്മിലറിയുകയില്ല നാമെങ്കിലും <br />കാതങ്ങള്‍ അകലെയിരുന്നു മൂകം<br />മനസ്സില്‍ കരഞ്ഞും തിരുത്തിയും <br />പാതി നിര്‍ത്തി പറഞ്ഞതത്രയും<br />നിന്നോടായിരുന്നുവെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ <br />നിമിഷം തൊട്ടു പേനത്തുമ്പിലൂടെ<br />നിന്‍റെ മുഖവും മനസ്സും അഭയമായി<br />എന്നില്‍ പതിയുമ്പോള്‍ അറിയുക<br />നിന്നെ ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നു<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-3872833357582296472?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-84952753288832425192011-04-29T19:42:00.000+05:302011-04-29T19:43:28.807+05:30ഹരിത സായന്തനത്തില്‍ <br />മൃദുല സ്പനന്ദനമൊരു<br />ഹരി മുരളീരവമൊഴുക്കവേ <br />വിരല്‍ ഞരമ്പുകളില്‍ <br />മേയുന്നു നിന്‍ പ്രാണഹര്‍ഷം <br /> <br /> <br /> <br />ഇലച്ചാര്‍ത്തിലൊരുത്തരി<br />വെട്ടമിണപ്പിരിഞ്ഞിരിക്കവേ <br />മിഴിച്ചെപ്പില്‍ നോവിന്‍റെ <br />താളലയ വര്‍ണ്ണങ്ങളെരിയുന്നു<br /> <br /> <br /> <br />മുകിലിന്‍ ചിറകിലൊരു സ്വപ്നം <br />തിരമുറിഞ്ഞെത്തവേ <br />തരളിതയാം സന്ധ്യയില്‍ <br />തളിര്‍ക്കുന്നു നിന്‍ രാഗവര്‍ഷം <br /> <br /> <br /> <br />ഇളയക്കാറ്റിന്‍ ചുണ്ടിലലിഞ്ഞ<br />ചെറു നിശ്വാസമൊരു <br />തണുത്ത പാട്ടായലിയവേ<br />മേനിയില്‍ പൂക്കുന്നിതാ <br />നിന്‍ പ്രണയഭേരി<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-8495275328883242519?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-402489837151130572011-04-06T22:43:00.000+05:302011-04-06T22:44:42.476+05:30അവന്‍ പറഞ്ഞു <br />നീയാണ് എന്‍റെ പ്രണയത്തിന്‍റെ <br />കബനി നദി<br />ഞാന്‍ ഒഴുകുന്നത് നിന്നിലേക്കാണ്<br />നിന്നിലേക്കെത്തും മുമ്പ് എനിക്കൊരു <br />പച്ചമരം പൂക്കുന്നത് കാണണം <br />അല്ലെങ്കില്‍ പാതി വഴിയില്‍ <br />ഞാന്‍ വറ്റി പോകും <br /> <br /> <br />ഞാനവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയതേയില്ല <br />എന്നില്‍ പ്രണയത്തിന്‍റെ<br />ഒഴുക്ക് നിലച്ചു പോയി <br />എന്നോ കടലിന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ <br />അവസാനിച്ചവള്‍<br />നിനക്കൊരിക്കലും ഒഴുകി<br />എന്നിലേക്കെത്താന്‍ കഴിയില്ല <br /> <br /> <br />നീയെന്റെ പ്രണയത്തിന്‍റെ <br />കബനിയെ ഗതിമാറ്റിയോ <br />അതോ പാതി വഴിയില്‍ <br /> ഞാന്‍ വറ്റിപോയോ<br />ഒന്നും തിരിച്ചറിയുന്നില്ലല്ലോ <br />എന്നവന്‍ ആകുലപ്പെടുമ്പോള്‍ <br />വഴിയെത്തും മുമ്പേ <br />പൂത്ത പച്ചമരത്തിന്റെ <br />ചില്ലകള്‍ അവന്‍ കാണാതെ <br />പോയതെന്നെന്നു <br />ഞാന്‍ ചോദിച്ചില്ല <br />അവന്‍റെ ഈ കബനി കടലില്‍ തന്നെ ഒടുങ്ങട്ടെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-40248983715113057?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-43905479141726090662011-03-31T14:04:00.000+05:302011-03-31T14:05:24.651+05:30ഇന്ന് എന്‍റെ ജന്മദിനമാണ്.<br />കടലിന്‍റെ ജന്മനക്ഷത്രം<br />തന്നെയാണ് എന്‍റെതും<br /> <br /> <br />പിറന്നാള്‍ സമ്മാനമായി<br />നീയെന്താണ് എനിക്ക് തരിക?<br />ഇതെന്‍റെ ഹൃദയം ആണെന്നോതി <br />ഉടഞ്ഞു പോയ <br />ഒരു ശംഖിന്‍റെ കഷണമോ<br />അതോ അലറുന്ന കടലിനും<br />നാവികന് വഴി കാട്ടുന്ന<br />വിളക്ക് കൂടാരത്തിനുമിടയിലെ<br />നേര്‍ത്ത ഇരുട്ടില്‍ ഇരയെ <br />പതിയിരുന്നു ആക്രമിക്കുന്ന <br />വേട്ടമൃഗത്തിന്‍റെ ചെറുനീക്കം<br />പോലെ അപ്രതീക്ഷമായി<br />ഒരൊറ്റ ചുംബനമോ? <br /> <br /> <br />പിടയുന്ന നെഞ്ചില്‍ നീയെന്‍റെ<br />മുഖം ചേര്‍ത്തമര്‍ത്തുമ്പോള്‍<br />അവിടെ ഞാനും നീയുമില്ല<br />തിരയും തീരവും പോലെ<br />ഒരിക്കലും സ്വന്തമാകാനാവാത്ത<br />രണ്ട് ആത്മാക്കള്‍ മാത്രം.<br /> <br /> <br />പ്രണയത്തിന്‍റെ ഏറ്റവും<br />ഉദാത്തമായ ഈ ഉപമയല്ലാതെ<br />മറ്റൊന്നിനെയും നമ്മുടെ<br />വേവുന്ന ഹൃദയത്തിന്<br />പകരം വെയ്ക്കാനില്ല<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-4390547914172609066?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-74106221818889986892011-03-19T19:39:00.000+05:302011-03-19T19:41:13.129+05:30എന്‍റെ പിറന്നാളിന് <br />നീ തന്നത് സ്നേഹത്തിന്‍റെ <br />നിറമുള്ള ഒരു പുതപ്പായിരുന്നു.<br />അതു പുതച്ചാല്‍ മഞ്ഞുകാലത്ത് <br />എനിക്കൊരിക്കലും തണുക്കുകയില്ല.<br /><br /><br />മഴനാമ്പുകള്‍ എന്‍റെ മനസ്സില്‍<br />കുരുക്കുമ്പോള്‍ മൗനത്തിന്‍റെ<br />പ്രണയവുമായി നീ ഉണരും. <br />അപ്പോള്‍ തണുപ്പില്‍ വിരിയുന്ന<br />നീലക്കുറിഞ്ഞി കൊണ്ടൊരു <br />മാല കൊരുത്തു ഞാനെന്‍റെ <br />ചുരുള്‍ മുടിയലങ്കരിക്കുകയും <br />സ്വപ്നങ്ങളൊളിക്കുന്ന മിഴികള്‍ <br />പാതിയടച്ചു നിന്‍റെ നെറുകിലൊരു <br />ചുംബനപ്പൂവ് അലസമായെറിഞ്ഞു<br />കുങ്കുമസന്ധ്യകള്‍ കാവല്‍ <br />നില്‍ക്കുന്ന പടിവാതില്‍ കടന്നു<br />ഞാനീ താരകങ്ങള്‍ വീണുറങ്ങുന്ന<br />മണ്ണിലേക്കിറങ്ങും.<br /><br />നിന്‍റെ സ്നേഹത്തിന്‍റെ<br />പുതപ്പെന്നെ മൂടുവോളം <br />എനിക്കൊരിക്കലും തണുക്കുകയില്ല<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-7410622181888998689?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-38655904328686074832011-03-11T22:20:00.000+05:302011-03-11T22:21:20.502+05:30മഴ നനഞ്ഞ വാക്കുകളെ <br />കടവിലുപേക്ഷിച്ചു നാം <br />പുഴ മറികടക്കുമ്പോഴും<br />കളിവിളക്കുകള്‍<br />കളമൊഴിയുമ്പോഴും<br />അകപ്പൊരുളുകള്‍<br />പതിരാകുമ്പോഴും<br />പൊഴിയുകയില്ലിനി<br />നീലക്കടമ്പിന്‍റെ <br />പൂപോലെ അലിവാര്‍ന്ന <br />സ്വരം, ഇടറിവീഴില്ല<br />കിനാത്തുണ്ടിന്റെ<br />തേന്‍ചിന്തുകള്‍. <br /><br /><br />മറവി തടവിലാക്കിയ <br />ഒരു തുരുത്തില്‍ നമ്മള്‍ <br />അകപ്പെട്ടു തീരാവ്യഥകള്‍ <br />അതിരില്ലാതെ പാഞ്ഞോടു<br />ങ്ങുമ്പോഴും മൗനങ്ങളില്‍<br />ഒരു കിളി ചിറകടിച്ചുയരുമ്പോഴും<br />മുറുകിയ ഹൃദയതന്ത്രികളില്‍ <br />വിരലറ്റ തേങ്ങലുകള്‍ <br />പരലുകളാകുമ്പോഴും<br />തുളുമ്പില്ല മിഴിയിതള്‍<br />ത്തുമ്പില്‍ നിന്നിത്തിരിപ്പോലും <br />കണ്ണീര്‍പ്പൊടിപ്പുകള്‍<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-3865590432868607483?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-9938454135233210832010-12-02T18:27:00.000+05:302010-12-02T18:28:09.514+05:30<span style="font-size:130%;">ഡിസംബറിലെ<br />മഴ നനഞ്ഞു നീ<br />കുടയില്ലാതെ വരുംനേരം<br />ഒരു നിശ്ശബ്ദ നാടകം<br />തെരുവില്‍ ഒടുങ്ങുന്നു.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><br />ഡിസംബറിലെ കുപ്പിച്ചില്ലുകള്‍<br />നെറുകയിലണിഞ്ഞു<br />നീയുണരുമ്പോള്‍<br />സ്വപ്നങ്ങളിലാണ്ടുപോയ<br />ഒരു പ്രേതമുഖം<br />നിലവിളിക്കുന്നു. </span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">ഡിസംബറിലെ രാത്രി<br />ഉടയാടയുരിയുമ്പോള്‍<br />ക്ഷണികഭ്രമങ്ങളുടെ<br />കടലിടുക്കില്‍ മുങ്ങി-<br />ത്താഴുന്ന കപ്പലില്‍ നിന്നും<br />അലറിയൊടുങ്ങുന്ന<br />കൊടുങ്കാറ്റൊടുവില്‍<br />തണുപ്പിന്‍ ജരാനര ചൂടുന്നു.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-993845413523321083?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-33004138424260056392010-09-30T20:54:00.001+05:302010-09-30T20:56:29.077+05:30<span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; font-size: 14px; line-height: 25px; "><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"> നിന്‍റെ പ്രണയത്തിനു</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">മഞ്ഞിന്‍റെ തണുപ്പ്</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">പൂവിന്‍റെ സൗരഭ്യം</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">സൂര്യന്‍റെ നിറം </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">അടിവയറ്റിലെരിയുന്ന </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">അഗ്നിയുടെ ചൂട്.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കരളുകീറുന്ന മൂര്‍ച്ച </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">തൊലിയുരിക്കപ്പെടുന്ന</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കിനാക്കളുടെ വേദന </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ചേങ്ങില കൊട്ടുന്ന </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">മഴയുടെ ഇരമ്പല്‍. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കണ്ണീരഴിഞ്ഞ </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കടലിന്‍റെ നെടുവീര്‍പ്പ് </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">നറുനിലാവൊഴിഞ്ഞ</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">കുടകപാലയുടെ ഭാരം. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">എങ്കിലുമൊരിക്കല്‍</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ചിറകുപൂട്ടി നീ </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">തളര്‍ന്നെത്തുമ്പോള്‍</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">നിന്‍റെ പ്രണയത്തിന്‍റെ</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">നിഴല്‍ മാത്രം ബാക്കിയാവും</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ഒറ്റപ്പെടിന്‍റെ ഗര്‍ജ്ജനവും </span></div><div><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-3300413842426005639?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-31160545575624519872010-07-18T20:19:00.001+05:302010-07-18T20:23:27.218+05:30<span style="font-size:130%;">കുടജാദ്രിയിലേക്കുള്ള<br />യാത്രയില്‍ നീയൊരു<br />മഞ്ഞിന്‍ മുഴുക്കാപ്പ് </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ചിതല്‍ തിന്ന മരത്തണലില്‍<br />കിതപ്പാറ്റി കാറ്റു<br />മയങ്ങുമ്പോള്‍<br />അകം പൊട്ടിയ<br />ചിന്തകള്‍ ഉണരുന്നു<br />ചിത്രകൂടത്തില്‍ നിന്നും<br />സര്‍വജ്ഞ പീഠത്തിലേക്ക് <br />മിഴികള്‍ പായുമ്പോള്‍<br />ഉള്ളുവെന്ത കാഴ്ചകള്‍<br />അമര്‍ന്നൊടുങ്ങുന്നു.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ഞാനും നീയും തമ്മിലെന്ത്‌<br />എന്നൊരാന്തല്‍<br />ഉള്ളിലുയര്‍ന്നുവെങ്കിലും<br />നീട്ടിപ്പിടിച്ച നിന്‍<br />കൈകളില്‍ വിരല്‍<br />കോര്‍ത്തു ഞാനീ<br />കുടജാദ്രിയുടെ<br />നെറുകിലെത്തുന്നു<br />ഭൂമി മൂകം<br />മരിച്ച രണ്ടാത്മാക്കളെപ്പോലെ<br />പരസ്പരം തുറിച്ചു<br />നോക്കവേ<br />ഹൃദയം ശൂന്യം.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">പൊടുന്നനെ നിന്‍റെ<br />ദംഷ്ട്രങ്ങളമര്‍ന്നു<br />ഞരമ്പുകളറ്റു<br />തീയില്‍ പൊരിഞ്ഞ<br />നിലവിളികള്‍ പിടയുന്നു<br />ഇഷ്ടമുള്ളതെന്തെങ്കിലും<br />ഗുഹാമുഖത്തു വെച്ചു<br />തനിച്ചു മടങ്ങിക്കൊള്‍ക<br />യെന്നു നീ ഉപാധി<br />തീര്‍ക്കുമ്പോള്‍<br />ക്ലാവ് പിടിച്ച തലച്ചോര്‍<br />ഞാനീ പടിവാതില്‍ക്കല്‍<br />ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-3116054557562451987?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-83353971001126365922010-04-24T06:49:00.002+05:302010-04-24T06:54:37.805+05:30<span style="font-size:130%;">ചിത്ര പുസ്തകത്തില്‍<br />വരച്ചു തീര്‍ത്തപ്പോഴേ<br />ഒരു മുയല്‍<br />അടുത്ത കുറ്റിക്കാട്ടിലേക്ക്<br />മുന്‍ കാലുകളുയര്‍ത്തി<br />ഓടി മറഞ്ഞു.<br /><br /><span class=""></span><br />കൂട്ടുകാരാ,<br />യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോള്‍<br />പഴനിയില്‍ കാവടിയാടി<br />നീ കൊണ്ടു വന്നു തന്ന<br />മയില്‍പ്പീലി മാത്രം<br />ഈ ഹോസ്റ്റല്‍ മുറിയില്‍<br />എനിക്ക് കൂട്ട്.<br /><span class=""></span><br /><span class=""></span><br />സായന്തനങ്ങളില്‍<br />കടല്‍ക്കരയില്‍ ഞാനും<br />സൂര്യനും അഭിമുഖമായി<br />നില്‍ക്കുമ്പോള്‍<br />സൂര്യന്‍ ചോദിക്കുന്നു:<br />എന്‍റെ മരണം കാണാനോ<br />നീയിങ്ങനെ തിരകളെ<br />തൊടാതെ അനക്കമറ്റ്‌<br />ഇരിക്കുന്നത്?<br /><br /><span class=""></span><br />ചിത്ര പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നും<br />ചെഞ്ചായം വാരി പൂശി<br />സൂര്യനും കടലിന്‍റെ<br />നെഞ്ചിലേക്ക് താഴുമ്പോള്‍<br />കൂട്ടുകാരാ,<br />നീ തന്ന മയില്‍പ്പീലിയല്ലാതെ<br />മറ്റെന്താണീ മുറിയില്‍<br />എനിക്കായ് ഉള്ളത്?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-8335397100112636592?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-15005512702174375862010-03-28T19:15:00.001+05:302010-03-28T19:16:57.139+05:30<span style="font-size:130%;">ഇന്നലത്തെ അത്താഴം<br />ഒടുക്കത്തെ അത്താഴമായിരുന്നു.<br />ഓര്‍മ്മകളുടെ പൊതിയഴിച്ചു<br />നാമോരോ പിടി<br />വിറങ്ങലിച്ച ചോറ്<br />വാരിയുണ്ടതും<br />ഭൂതകാലത്തിന്‍റെ<br />എരിവും പുളിയും<br />പാകത്തിലേറെ<br />ചാലിച്ച ചാറില്‍<br />നിന്നിത്തിരി നാവിന്‍<br />തുമ്പത്തു തൊട്ടുവെച്ചതും<br />കാഞ്ഞിര ചവര്‍പ്പാര്‍ന്ന<br />വര്‍ത്തമാനത്തിന്‍റെ<br />ദാഹജലം കുടിച്ചതും<br />വ്യഥകാലത്തിന്‍റെ<br />കരിമ്പടം പുതച്ചു<br />രാവുറങ്ങിയതും<br />ഇരുട്ടത്തു കണ്‍മിഴിക്കാതെ<br />വിരല്‍ത്തുമ്പാല്‍<br />പരതിയപ്പോള്‍<br />നീയുണ്ടായിരുന്നില്ല. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-1500551270217437586?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-55877168845798118812010-03-12T19:10:00.002+05:302010-03-12T19:14:43.161+05:30<span style="font-size:130%;">പനികൊണ്ട്‌ തിളങ്ങിയ<br />കണ്ണുകളുമായി<br />നീയെന്നെ നോക്കിയപ്പോള്‍<br />ഞാനതില്‍ നമ്മുടെ<br />പോയ്മറഞ്ഞ കാലങ്ങള്‍ കണ്ടു.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ഇതുപോലെ മഴ<br />തകര്‍ത്തു പെയ്ത <br />ഒരു സന്ധ്യയില്‍ നീയെന്നെ<br />നിശബ്ദമായി പ്രണയിച്ച<br />കഥ വിവരിക്കുകയും<br />അടയാളങ്ങള്‍ ആവശ്യമില്ലാത്ത<br />സ്നേഹതീരങ്ങളിലെക്കെന്നെ<br />ക്ഷണിച്ചതും<br />തിരിച്ചറിവായി ഒരു പൂവാക<br />പൂത്തുലഞ്ഞതും.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">എന്നിട്ടും ഇന്നലെ<br />അപ്രതീക്ഷിതമായി<br />കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോള്‍<br />ഒരു വാക്ക് പോലും അന്യോന്യം<br />മൊഴിയാന്‍ കഴിയാതെ<br />അന്യരായി പിരിഞ്ഞു<br />പോയതും മിഴികളില്‍<br />തെളിനീര്‍ പൊടിഞ്ഞതും<br />ഹൃത്തില്‍ കദനം ബാക്കി<br />നിന്നതും ഓരോ കിനാവായി<br />പൊഴിഞ്ഞു പോയെങ്കില്‍. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-5587716884579811881?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-45066380210794184422010-02-19T20:57:00.003+05:302010-02-19T21:03:40.416+05:30<span style="font-size:130%;">നിന്‍റെ കണ്ണുകളെ<br />നേരിടാനാവാതെയാണ്<br />ഞാന്‍ കാപ്പിക്കപ്പിനു<br />മുന്നിലെ അപരിചിതനോട്<br />സൗഹൃദം നടിച്ചത്‌.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">നിന്‍റെ വിരല്‍ത്തുമ്പിലെ<br />ഊഷ്മളത എന്നില്‍<br />വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ നിറച്ചപ്പോഴാണ്<br />ഞാന്‍ ഇടവഴിയിലെ<br />നിഴലിലേക്ക്‌ മാഞ്ഞുപോയത്.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">നിന്‍റെ അധരങ്ങളിലെ നനവ്<br />ഹൃദയത്തിന്‍റെ ആഴത്തിലേക്ക്<br />പടര്‍ന്നപ്പോഴാണ്<br />ഞാനൊരു നെയ്യാമ്പലായി<br />നീല ജലാശയത്തില്‍<br />മിഴി തുറന്നത്.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">നിന്‍റെ സ്വരത്തിലെ ആര്‍ദ്രത<br />മേനിയെ തലോടിയപ്പോഴാണ്<br />ഞാന്‍ നിലാവിന്‍റെ<br />ഒരലയായി ഭൂമിയില്‍<br />അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നത്‌</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-4506638021079418442?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-85211697853098440132010-02-10T05:42:00.002+05:302010-02-10T05:58:39.259+05:30<span style="font-size:130%;">വേര് പൊട്ടിയ കാറ്റില്‍ നിന്നും<br />തണുത്ത കാലൊച്ചകള്‍<br />അടുത്തടുത്തെത്തുമ്പോഴും<br />ഇടനെഞ്ചില്‍ കൂടുകൂട്ടിയ<br />വെറുപ്പിന്‍ കാര്‍മേഘങ്ങള്‍<br />ഉറക്കെ കരയുമ്പോഴും<br />ഇമകളടച്ചു ഞാന്‍<br />നിശ്ചലയായി ഇടവഴി<br />യിലിരിക്കയാണിപ്പോഴും. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">അതവന്‍റെ കാലൊച്ചകള്‍<br />അതവന്‍റെ നിശ്വാസഗന്ധം<br />അവന്‍റെ ചുണ്ടിലെ<br />അതേ തണുത്തയുമ്മകള്‍<br />മിഴികളില്‍ നീര്‍ക്കണം<br />പൊടിഞ്ഞു നില്‍ക്കു<br />മോര്‍മ്മകള്‍ ചവര്‍ക്കുന്നു</span><br /><span style="font-size:130%;"><span></span> </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:130%;"><br />തൊടരുതെന്നെ<br />നിന്‍ കിനാവള്ളികളാല്‍<br />അടുക്കരുതെന്നില്‍<br />കഥയില്ലാക്കഥ ചൊല്ലി<br />കേള്‍ക്കേണ്ടയിനിമേല്‍<br />മഴ തൊട്ട മണ്ണിന്‍<br />സുഗന്ധത്തിന്‍റെ പേര്.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-8521169785309844013?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-59779610935161500822010-01-31T17:17:00.003+05:302010-02-12T10:01:43.116+05:30<span style="font-size:130%;">ആത്മഹത്യാമുനമ്പിലെ<br />നിലവിളികള്‍<br />നെഞ്ചില്‍ അലറിപ്പിടയുന്ന<br />കടലിരമ്പം പോലെ<br />സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കരിയുന്ന<br />ഗന്ധവും മയില്‍‌പ്പീലിത്തൂലികയുടെ<br />ധമനികളിലോടുന്ന<br />വിഷത്തിന്‍റെ നിറവുമുള്ള<br />നിലവിളികള്‍. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">മറവി ഒരായിരം ചാപിള്ളകളെ<br />പെറ്റ നിന്‍റെ ഹൃദയത്തിന്‍റെ<br />മതിലുകള്‍ ഭേദിച്ചാണവര്‍<br />പ്രാണന്‍ പൊലിക്കാനുറച്ചത്<br />ഭൂമിയുടെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും<br />പാഞ്ഞു പോയ കൃഷ്‌ണമണികളെ<br />ഭയന്നാണവര്‍ നക്ഷത്രക്കുരുന്നുകളെ<br />കുരുതി കഴിക്കാനുറച്ചത്.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ഒടുക്കത്തെ നേര്‍ക്കാഴ്ചകള്‍ തേടുമ്പോള്‍<br />കെട്ടഴിഞ്ഞ മുടിയുമായി പുഴ<br />ഒരു ദിക്കില്‍ കരയുന്നു<br />മുടന്തുമായി ശരവേഗത്തില്‍<br />പായുവാനാവില്ലവള്‍ക്ക്.<br />മഴമേഘത്തിന്‍റെ നെറുകയില്‍<br />നിന്നൊരു കരിനാഗം<br />മഴവില്ലിന്‍ ഹൃദയത്തിലേക്കായുന്നു<br />ശിലയിലെന്നോ ഉറങ്ങിയ<br />ഒരു ഗന്ധര്‍വന്‍ സിംഹമായി<br />മിഴി തുറന്നലറുന്നതും<br />ഇനിയും വയ്യെനിക്കമ്മേ,<br />അകത്തും പുറത്തും<br />ഒരേ കാഴ്ചകളല്ലോ<br />മിഴികളില്‍ തിളക്കുന്നു.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-5977961093516150082?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-1304197749355502182010-01-24T17:44:00.002+05:302010-01-24T17:47:48.734+05:30<span style="font-size:130%;">ഇരുട്ട് നിശ്ചലമായൊരു<br />പുഴ പോലെ ഈ മുറിയില്‍<br />നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുകയാണ്.<br />ആകാശവുമായി എന്നെ<br />ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്ന<br />പട്ടത്തിന്‍റെ നൂലും<br />പൊട്ടിപോയിരിക്കുന്നു.<br /><br />ഇനിയെനിക്ക് ആകാശത്തിന്‍റെ<br />സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ പങ്കു വെക്കാനാവില്ല.<br />ഇരുട്ടില്‍ തനിച്ചിരുന്നു<br />കരയാനുമാകില്ല.<br />ഇന്ന് സന്ധ്യക്ക്‌ ഞാന്‍<br />പുഴയോട് പറഞ്ഞു:<br />ഇനിയെന്നെ വെറുതെ വിടുക<br />കണ്ണീരെല്ലാം എനിക്ക് നല്‍കി<br />നീ ചിരിയും കൊണ്ടോടുകയാണ്.<br /><br />എനിക്കും ചിരിക്കണം<br />അര്‍ത്ഥമൊന്നുമില്ലാത്ത<br />ശൂന്യമായ ഒരു ചിരി<br />അതിലീ ജീവിതത്തിന്‍റെ<br />നിസ്സഹായതയും ദൈന്യതയും<br />ഞാന്‍ വീണ്ടുമറിയും.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-130419774935550218?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-45957665045028096822010-01-16T19:39:00.001+05:302010-01-16T19:42:24.231+05:30<span style="font-size:130%;">ശിശിരം കുപ്പായമൂരി<br />യെറിഞ്ഞ മരങ്ങളില്‍ നിന്നും<br />നിന്‍റെ സ്പര്‍ശങ്ങള്‍<br />കൂടൊഴിഞ്ഞാലും<br />തുടലു പൊട്ടിച്ചോടും<br />ഗദ്ഗദം മഞ്ഞില്‍<br />പുരണ്ടു മുരണ്ടാലും<br />കൊടും വെറുപ്പിന്‍റെ<br />നെഞ്ചില്‍ നിന്നും<br />കിളികള്‍ കൊഴിഞ്ഞുപോയാലും<br />നിന്‍റെ കണ്‍മുന<br />നക്ഷത്രത്തിരകളിലേക്ക്<br />വലയെറിഞ്ഞാലും<br />ദു:സ്വപ്നങ്ങള്‍ കഴുക<br />ക്കണ്ണാലെന്‍റെ നഗ്ന<br />മാനസം കൊത്തിപ്പറിച്ചാലും<br />കാത്തിരിക്കേണ്ട ഞാന്‍ വരില്ലിനി. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">മരണംപോലെ കരിപിടിച്ച<br />സ്മരണകളെ ചുംബിക്കയില്ല ഞാന്‍<br />കടല്‍ വറ്റും കാലം വന്നാലും. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-4595766504502809682?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-79467013199717248672009-12-28T05:24:00.003+05:302009-12-28T20:35:16.583+05:30<span style="font-size:130%;">പോലീസുകാരുടെ അടിയേറ്റ<br />ഏതാനും പത്രഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍മാരുടെ<br />ചിത്രങ്ങളുടെ കൂടെയാണ് ഞാന്‍<br />നിന്നെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്.<br />അവസാനക്കാഴ്ചയും അതുതന്നെ. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ചിത്രത്തിലെ നിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍<br />എന്നെ അമ്പരപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. <br />ലോകത്തിലെ എല്ലാ<br />പ്രതീക്ഷകളും സ്വപ്നങ്ങളും<br />കണ്ണീരിന്‍റെ നനവും<br />എതിര്‍പ്പിന്‍റെ തീക്ഷ്ണതയും<br />പോരാളിയുടെ കൂര്‍മ്മതയും<br />അതിലുണ്ടായിരുന്നു. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">തിളക്കമാര്‍ന്ന മിഴികളോടെ<br />നീയെന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.<br />മൗനമുറഞ്ഞുകൂടിയ നിന്‍റെ<br />ചുണ്ടുകള്‍ വിടര്‍ത്തി എന്നോട്<br />ഒന്നോ രണ്ടോ വാക്കുകള്‍<br />സംസാരിക്കുമെന്നും ഞാനോര്‍ത്തു. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">പക്ഷേ, ഒരു നിശ്ചലതടാകം പോലെ<br />അഗാധമായ നിന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍<br />വാക്കുകളുടെ ഓളങ്ങളുയരുന്നത്<br />കാണാന്‍ ഞാനിഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-7946701319971724867?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-92178973306956088272009-12-13T07:29:00.001+05:302009-12-13T07:31:35.350+05:30<span style="font-size:130%;">അകത്തളങ്ങളില്‍<br />കുട്ടികള്‍ മെഴുകുതിരികള്‍<br />തെളിച്ചു കളിക്കുകയാണ്.<br />കത്തിച്ചു കത്തിച്ചതിന്‍റെ<br />പ്രാണന്‍ പൊലിക്കരുത്<br />എന്നെനിക്ക് പറയണമെന്നുണ്ട്.<br />പക്ഷേ, അക്ഷരങ്ങളൊന്നും<br />എന്‍റെ മനസ്സിലില്ല. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">അവര്‍ക്ക് മാത്രം വ്യക്തമാകുന്ന<br />പക്ഷികളുടെയോ പൂക്കളുടെയോ<br />സ്വരമെനിക്കറിയില്ല.<br />നിലാവിന്‍റെ സാന്ത്വനവും<br />എന്‍റെ കൈയില്‍ ബാക്കിയില്ല. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">മാന്ത്രികന്‍റെ തൊപ്പിയില്‍ നിന്നുതിരുന്ന<br />വെണ്‍തൂവലുകള്‍ പോലെ <br />കണ്ണുകളില്‍ സ്നേഹം നിറച്ചു<br />ഞാനവരെ വിളിക്കാം.<br />അപ്പോള്‍ ഒന്നു പറയുക<br />മെഴുകുതിരികളുടെ<br />പ്രാണന്‍ എനിക്ക് വേണമെന്ന്.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">പകരം ചൂടേറ്റു മെഴുകുപോലെ<br />ഉരുകുന്ന എന്‍റെ ഹൃദയം തരാം.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-9217897330695608827?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-74231559906737662712009-12-06T11:06:00.002+05:302009-12-06T11:09:37.431+05:30<span style="font-size:130%;">കിനാവുകളെന്‍റെ കൈയില്‍<br />നിന്നും പറന്നുപോയി ഇന്ന്<br />ഇനി നിന്‍റെ കാലൊച്ചയാണ്<br />ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നത്. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ഇന്നലെ രാത്രിയിലോര്‍ത്തു<br />എന്‍റെ ഹൃദയവ്യഥകള്‍<br />നിനക്ക് പകുത്തു തരേണ്ടായിരുന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">മനസ്സില്‍ നിന്നു വീണുപോയ<br />അക്ഷരങ്ങള്‍ എനിക്കൊരിക്കലും<br />തിരിച്ചെടുക്കാനാവുകയില്ല. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">അതിനാല്‍ വിദ്വേഷത്തിന്‍റെ<br />ഒരു മൊഴി പാറിപ്പറന്നു വന്നാല്‍<br />പിന്നെ സൗഭാഗ്യങ്ങളൊന്നും<br />എനിക്ക് സ്വന്തമല്ല. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">നിലാവിനെ അമാവാസിയൊളിപ്പിക്കും<br />നക്ഷത്രങ്ങള്‍ മിഴിതുറക്കാത്ത<br />മാനത്തിന്‍റെ ശാപവചനങ്ങള്‍ക്കും<br />മഴയുടെ ആഞ്ഞടികള്‍ക്കും<br />ഞാന്‍ ഇരയായിത്തീരും. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">കനിവിന്‍റെ സ്പര്‍ശങ്ങളും<br />പ്രണയത്തിന്‍റെ തിരമാലയുമല്ല<br />ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നത്. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">നിന്‍റെ ഹൃദയത്തിലെ ഒന്നോ<br />രണ്ടോ തുള്ളികള്‍ മാത്രം<br />എനിക്ക് പ്രാണസ്പന്ദനങ്ങളായി. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-7423155990673766271?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-16222883394131782432009-11-29T05:22:00.003+05:302009-11-29T05:28:48.521+05:30<span style="font-size:130%;">ഞാന്‍ മടങ്ങിപ്പോകയാണ് </span><br /><span style="font-size:130%;"><span></span></span><span style="font-size:130%;">നീ വിശേഷിപ്പിച്ച<br />ഈ ദുരന്തസ്വപ്നങ്ങളുടെ<br />ഇരുണ്ട തീരത്തുനിന്നും.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ഒരു കൊച്ചു ചിലന്തിവലയ്ക്കുള്ളില്‍<br />എന്‍റെ മനസ്സും<br />ഒരു പിടിക്കരിയിലകള്‍ക്കിടയില്‍<br />എന്‍റെ മൌനവും<br />കുരുങ്ങിക്കിടക്കയാണ്.<br />ഒരു നീര്‍ക്കുമിളയുടെ<br />ജന്മദൈര്‍ഘ്യം പൂണ്ടവ<br />മുക്തി നേടിയേക്കാമൊരിക്കല്‍ക്കൂടി<br />ഒരു നവ ചൈതന്യം പകര്‍ന്നേക്കാം.<br />ഒരുവേള<br />പകലുറക്കം അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന<br />എന്‍റെ നാളുകള്‍ക്കു കടുത്ത<br />ചാരനിറം തൂകിയേക്കാം.<br />അല്ലായ്കിലൊരു<br />വ്രണത്തിന്‍റെ പുതുകിയ<br />നൊമ്പരവുമായി വീണ്ടും<br />തളര്‍ന്നേക്കാം.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">സ്നേഹം<br />എനിക്ക് ചുറ്റും കനത്ത ഇരുമ്പഴികള്‍<br />പണിതുയര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു<br />ഒരു നേര്‍ത്ത കമ്പിയുടെ അഗ്രം<br />പോലപവാദം നിന്‍റെ മുതുകിനെ<br />വളച്ചിരിക്കുന്നു.<br />ജലം വറ്റിയ എന്‍റെ വരണ്ട<br />കണ്ണുകളില്‍ നിന്നും<br />പച്ചച്ചോര വാര്‍ന്നിറങ്ങുന്നു.<br />ഒന്നും പറയാനില്ലേ?<br />അവസാനമോതുന്നതു തന്നെയാണല്ലോ<br />ആദ്യത്തേയും.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">എന്തെങ്കിലും പറയൂ<br />ഈ വിജനതയില്‍ നമ്മളേകരാണ്.<br />ഇവിടെ ദൈവങ്ങള്‍ ഉറങ്ങിവീഴുന്നു.<br />രാപ്പാടികളുടെ മൌനഗീതം<br />അവരുടെ അളകങ്ങളെ തലോടുന്നു. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">എന്‍റെ പ്രഭാതങ്ങള്‍<br />പ്രകാശത്തിന്‍റെ സ്നിഗ്ധത നഷ്ടമായ<br />സൂര്യന്‍റെ ഭ്രാന്തമായ മരണമാണ്.<br />ദുഃസ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ചണ്ഡാള നൃത്തമാടുന്ന<br />ശ്മശാനഭൂവാണെന്‍റെ പ്രദോഷങ്ങള്‍ </span><br /><span style="font-size:130%;">എങ്കിലും<br />ഞാനവയുടെ ഒരു കൊച്ചു<br />സാന്ത്വനത്തിനായി<br />കാതോര്‍ത്തിരിക്കയാണ്. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ഞാന്‍ മടങ്ങിപ്പോകയാണ്<br />വായനക്കാരില്ലാത്ത<br />ഒരു നീണ്ടകഥയുടെ<br />ദുഃഖപര്യവസായിയായ<br />അനന്തതയിലേക്ക്.<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-1622288339413178243?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-44480239013858328322009-11-21T14:14:00.003+05:302009-11-22T15:33:56.650+05:30<span style="font-size:130%;">ഗൗതമന്‍ പോവുകയാണ്.<br />അരമന പടിവാതില്‍ക്കലോളം<br />പിന്തുടര്‍ന്ന് ഞാന്‍ നിന്‍റെ<br />അകക്കണ്ണുകള്‍ കണ്ടു<br />മടങ്ങി പോന്നു.<br /><br />നീയുപേക്ഷിച്ച<br />പൊന്നും മുത്തും പതിച്ച<br />കിനാവിന്‍റെ ഉടയാടകളും<br />പ്രണയോപഹാരങ്ങളുടെ<br />തൊങ്ങലുകളണിഞ്ഞ<br />ആഭരണങ്ങളും<br />ഇപ്പോഴെന്‍റെ പാദങ്ങള്‍ക്കരികെ<br />കലമ്പലുകളടക്കി കിടക്കയാണ്. </span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">നെഞ്ചില്‍ പിടയുന്ന പരലുകളും<br />പ്രാണനെ പുല്‍കുന്ന സ്മൃതികളും<br />കാണാതെ നീ പോകുമ്പോള്‍<br />ഇമകളിലൂറൂന്ന<br />നൊമ്പരങ്ങളൊക്കെയും<br />ആത്മാവിലേക്കൊതുക്കി<br />ഞാന്‍ നിനക്ക് തന്നത്<br />ഒരു ബോധിവൃക്ഷച്ചുവടും<br />കനിവിന്‍റെ കാണാമറയത്ത്<br />നിന്നൊരു തെളിവാര്‍ന്ന സ്പര്‍ശവും<br />പൊരുളിന്‍റെ പാളികളെല്ലാം<br />ഒതുക്കിയൊരു തണല്‍ചില്ലയുമാണ്. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-4448023901385832832?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-38979246555059336162009-11-16T09:20:00.004+05:302009-11-16T09:32:22.936+05:30<span style="font-size:130%;">കീഴടങ്ങിയവരുടെ കവീ,<br />നീയെന്താണ് നിശബ്ദനായിരിക്കുന്നത്?<br />ഹൃദയത്തിന്‍റെ തായ് വേരില്‍<br />നിന്നാണ് നിന്‍റെ രക്ത-<br />മിറ്റു വീഴുന്ന പേര്<br />ഞാന്‍ പറിച്ചെടുത്തത്.<br />നിന്‍റെ ചരിത്രം എനിക്കറിയില്ല.<br />നിന്‍റെ നിയോഗം എനിക്കറിയില്ല.<br />പക്ഷേ, നിന്നെ ഞാനറിയും<br />ഒരു ജന്മാന്തര ബന്ധം പോലെ.<br /><br />നിന്‍റെ കാല്‍പ്പാടുകള്‍ തേടി<br />ഉള്ളു പൊട്ടിക്കരയുന്ന<br />പ്രേത ശബ്ദങ്ങള്‍ എത്തും.<br />നിന്‍റെ കാഴ്ചകള്‍ തേടി<br />സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനായ<br />ഹാംലെറ്റ് രാജകുമാരനെത്തും.<br />നിന്‍റെ ഹൃത്തടം തേടി<br />വെറുമൊരു വാക്കിന്<br />ഇരുകരയില്‍ കടവുതോണി<br />കാത്തുകാത്തിരുന്ന<br />പാഴ്ജന്മങ്ങള്‍ എത്തും.<br />നിന്‍റെ പൊള്ളുന്ന വരികള്‍ തേടി<br />നാളെ പ്രണയികള്‍ വരും.<br />അപ്പോഴും നീ നിശബ്ദനായിരിക്കും.<br />ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിനു മുമ്പുള്ള<br />മഹാശാന്തതയായിരിക്കുമത്.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-3897924655505933616?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-62405742520949567082009-11-10T22:29:00.002+05:302009-11-10T22:40:37.101+05:30<span style="font-size:130%;">തുലാവര്‍ഷത്തിന്‍റെ<br />കോടതിയില്‍<br />സൂര്യചന്ദ്രന്മാരായിരുന്നു<br />സാക്ഷികള്‍.<br />ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും<br />വിറപ്പിച്ച ഇടിമുഴക്കത്തിന്<br />വക്കീലിന്‍റെ കുപ്പായം.<br /><br /><br />ഇടിയൊച്ച<br />സ്വയം അഭിനന്ദിക്കുന്ന മട്ടില്‍<br />ഇടയ്ക്കിടെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.<br />മുനകൂര്‍ത്ത ചോദ്യങ്ങളുടെ<br />കെട്ടഴിച്ചു സാക്ഷികളുടെ<br />നേര്‍ക്കെറിഞ്ഞു.<br /><br /><br />സൂര്യന്‍ നഗ്നനായിരുന്നു.<br />അതിനാല്‍ അവന്‍<br />ചോദ്യങ്ങളുടെ പട്ടികയില്‍<br />നിന്നൊരു ആശ്ചര്യ<br />ചിഹ്നം എടുത്തുപുതച്ച്<br />നിശബ്ദനായി നിന്നു.<br /><br /><br />ചന്ദ്രന്‍ പ്രതിക്കൂട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍<br />വെണ്‍തൂവലുകളുടെ<br />രാത്രി കുപ്പായത്തില്‍<br />അവനെ ഒപ്പിയെടുക്കാന്‍<br />മിന്നലിന്‍റെ ക്യാമറ കണ്ണുകള്‍<br />മത്സരിക്കവേ<br />വക്കീല്‍ അട്ടഹസിച്ചു:<br />കറുത്ത കോട്ടിട്ട കാറ്റ്<br />മേഘപാളികളെ<br />തട്ടികൊണ്ടു പോയതിനു<br />സാക്ഷി താങ്കള്‍ ആണോ?<br /><br />ഒരു ഗുഹാമുഖത്തെന്ന പോലെ<br />ചന്ദ്രന്‍ മൊഴിഞ്ഞു:<br />ഞാന്‍ അന്ധനാണ്. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-6240574252094956708?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-21653296917957274842009-11-03T21:09:00.004+05:302010-04-30T09:30:21.839+05:30<span style="font-size:130%;">നിന്‍റെ ഒന്നാം ചരമവാര്‍ഷികം.<br />ഇന്ന് ഫെബ്രുവരി ഇരുപത്തിയഞ്ച്.<br />കലണ്ടറില്‍ അംഗ വൈകല്യമേറ്റ<br />തളര്‍ന്ന കറുത്ത ശരീരം.<br />നക്ഷത്രങ്ങള്‍ കൊരുത്തു<br />കണ്ണീരിന്‍റെ നനവുള്ള നിന്‍റെ<br />മണ്‍കൂനയില്‍ ഒരു മാല. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">നിന്‍റെ രക്തസാക്ഷി മണ്ഡപത്തില്‍ നിന്നും<br />ചുവപ്പ് വാര്‍ന്നു പോയിരിക്കുന്നു.<br />മണ്‍കൂനയ്ക്കുള്ളില്‍ പരതി<br />നിന്‍റെ മുഖം ഞാന്‍ കണ്ടെത്തി.<br />സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ വിരിയുന്ന മിഴികളും<br />ചിതല്‍ പൊഴിയുന്ന നിന്‍റെ<br />കുടിലിന്‍റെ മേല്‍ക്കൂരയും<br />കരിന്തിരി കത്തുന്ന വിളക്കും<br />അവര്‍ തിരിച്ചു തന്നില്ലെന്ന്<br />നിന്‍റെ ചുണ്ടുകള്‍ വിതുമ്പുന്നു. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">അലയാഴിയില്‍ പവിഴങ്ങള്‍<br />തേടിപോയ നിന്‍റെ പറവകളിനീ<br />തിരികെ വരില്ലെന്ന് തേങ്ങി<br />കടും ചുവപ്പൊരു ചെമ്പരത്തി<br />നീ എനിക്ക് നീട്ടി-</span><br /><span class=""></span><span style="font-size:130%;">ആത്മസ്നേഹത്തിന്‍റെ സുഗന്ധം<br />ഇനിയുമീ താഴ്വരയെ<br />മുഗ്ദ്ധമാക്കില്ല സഖേ, യെന്നൊരു<br />മുദ്രാവാക്യവുമായി ഞാനീ കുന്നിറങ്ങുന്നു.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-2165329691795727484?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-24066431640139730782009-10-27T22:16:00.003+05:302009-10-28T05:46:38.276+05:30<span style="font-size:130%;">കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തില്‍<br />ഞാനും നീയും<br />ചിത്രശലഭങ്ങളായിരുന്നു. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ചിറകില്‍<br />വസന്തകാലമൊതുക്കി<br />മധുകാലം തേടി പറന്നവര്‍. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">പൂവിന്‍ കാതുകളില്‍<br />മധുര രഹസ്യങ്ങള്‍<br />കൈമാറാനായി<br />ഏതോ ഒരു<br />പ്രണയിനിയുടെ<br />ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും<br />ജന്മമെടുത്തവര്‍. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">സൂര്യകിരണങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം<br />മൃദുല സ്വപ്‌നങ്ങള്‍<br />നെഞ്ചിലേറ്റി<br />നാഴികകള്‍ താണ്ടിയവര്‍. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ആതിര നിലാത്തൂവലുകള്‍<br />നെറുകിലണിയാനും<br />മഞ്ഞിന്‍ കണങ്ങള്‍<br />മിഴിയിലെഴുതാനും<br />മോഹിച്ചുവെങ്കിലും<br />പ്രാണന്‍ പറന്നുപോയ്‌<br />ഒരു സന്ധ്യതന്‍<br />ഇതള്‍ കൊഴിയും മുമ്പേ.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-2406643164013973078?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-73720985418042558612009-10-14T22:22:00.002+05:302009-10-14T23:18:01.315+05:30<span style="font-size:130%;">നിന്നെ പ്രണയിക്കണമെന്നും</span><br /><span style="font-size:130%;">എന്‍റെ സ്നേഹത്തെ</span><br /><span style="font-size:130%;">ഒരിക്കലും നീ</span><br /><span style="font-size:130%;">ഒറ്റു കൊടുക്കില്ലെന്നും</span><br /><span style="font-size:130%;">വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;">ക്ഷമിക്കുക സുഹൃത്തേ,</span><br /><span style="font-size:130%;">ഒറ്റു കൊടുക്കുന്ന</span><br /><span style="font-size:130%;">പ്രണയത്തെയാണ് </span><br /><span style="font-size:130%;">ഞാനിഷ്ടപ്പെടുന്നത്.</span><br /><span style="font-size:130%;">പകരം കിട്ടുന്നത് </span><br /><span style="font-size:130%;">ഒരു കിഴി നിറയെ</span><br /><span style="font-size:130%;">കിലുങ്ങുന്ന വെള്ളി </span><br /><span style="font-size:130%;">നാണയങ്ങള്‍ ആണല്ലോ? </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">അശാന്തമായ ജീവിതത്തെ </span><br /><span style="font-size:130%;">വാക്കുകളില്‍ </span><br /><span style="font-size:130%;">കൊത്തി വെച്ചവള്‍ക്ക് </span><br /><span style="font-size:130%;">നിന്‍റെ സ്നേഹം </span><br /><span style="font-size:130%;">നറും പാലാകുമെന്നു </span><br /><span style="font-size:130%;">നീ വ്യാമോഹിച്ചു.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">പ്രണയം-</span><br /><span style="font-size:130%;">പൊട്ടാത്ത വല നെയ്തു </span><br /><span style="font-size:130%;">ഇരയെ കുരുക്കിയ </span><br /><span style="font-size:130%;">എട്ടുകാലി എന്ന് </span><br /><span style="font-size:130%;">ഞാന്‍ പഠിച്ച </span><br /><span style="font-size:130%;">അവസാന പാഠം. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-7372098541804255861?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-68420240884606323462009-09-22T00:26:00.003+05:302009-09-22T00:44:46.200+05:30<span style="font-size:130%;">അനുവാദം ചോദിക്കാതെയാണ്<br />ഞാന്‍ അകത്തേക്ക് കടന്നത്.<br />ഏഴു താഴിട്ടു പൂട്ടിയ<br />നിന്‍റെ ഹൃദയവാതില്‍<br />ഒരൊറ്റ നോട്ടം കൊണ്ടാണ്<br />ഞാന്‍ തുറന്നത്. </span><br /><span style="font-size:130%;"><br />കൂരമ്പുകളായി തറയ്ക്കുന്ന<br />നിന്‍റെ നോട്ടങ്ങളും<br />ചാട്ടുളിയായി പായുന്ന<br />വാക്കും<br />പെരുമഴ പോലെ<br />നിര്‍ത്താതെ പെയ്യുന്ന<br />രോഷവും<br />ഒരൊറ്റ ചുംബനം കൊണ്ടാണ്<br />ഞാന്‍ തടഞ്ഞത്.<br />എന്‍റെ പേരാണ് പ്രണയം. </span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-size:130%;"><br />ഒറ്റ ചുംബനത്തില്‍<br />പൂക്കുന്ന പൂവായി നീ<br />ഉലഞ്ഞു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍<br />ഇനി വിട തരിക<br />സ്നേഹിച്ച അധരങ്ങള്‍ക്കും<br />കാത്തിരുന്ന ഹൃത്തിനും.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-6842024088460632346?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-18298186633027458592009-09-14T09:56:00.001+05:302009-09-14T09:59:21.297+05:30<span style="font-size:130%;">ഇന്ന് പടികടന്നാദ്യം<br />വന്നതൊരു യാചകനാണ്.<br />അമ്മ വിളമ്പിയ പ്രാതലും<br />പഴയ കമ്പിളി വസ്ത്രങ്ങളും<br />കൊണ്ടയാള്‍ തിരികെ<br />പോകുമ്പോള്‍ ഞാന്‍<br />ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി<br />സ്വപ്നം കാണുകയായിരുന്നു<br />അന്ധന്‍റെ കണ്ണിലെ </span><br /><span style="font-size:130%;">നിറച്ചാര്‍ത്തുകളുള്ള സ്വപ്‌നങ്ങള്‍. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">മഴക്കാറുകളെന്‍റെ<br />മിഴിയിലേറിയപ്പോഴാണ് <br />രണ്ടാമന്‍ എത്തിയത്‌<br />ഒരു കൈനോട്ടക്കാരന്‍<br />ഭാവിയും ഭൂതവും വര്‍ത്തമാനവും<br />ഓരോ മുദ്രമോതിരങ്ങളായി<br />അയാളുടെ വിരലുകളില്‍<br />ഞാണു കിടന്നിരുന്നു<br />കൂട്ടിലെ തത്തയെ<br />നെഞ്ചോളം ഉയര്‍ത്തി<br />ഇരകളെയൊന്നും കിട്ടാതെ<br />ഏറെ നിരാശനായാണ്<br />അയാള്‍ മടങ്ങിപ്പോയത്‌. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">മൂന്നാമത്തെയാള്‍<br />ഒരു സ്വപ്നാടകനായിരുന്നു<br />പകലുറക്കത്തില്‍ നിന്നും<br />ദിക്കറിയാതെ നടന്നു വന്നവന്‍<br />ഉറക്കം ആളിപ്പടര്‍ന്ന<br />കണ്ണുകള്‍ തുറക്കാതെ<br />എന്നോടവന്‍ പറഞ്ഞു<br />അവന്‍റെ നിശ്വാസങ്ങളാല്‍<br />എന്‍റെ കളിത്തോണി മറിക്കുമെന്ന്. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-1829818663302745859?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-3683805720360120862009-09-01T16:28:00.003+05:302009-09-01T16:53:34.715+05:30<span style="font-size:130%;">പറന്നു പോകുന്ന<br />അക്ഷരങ്ങളുടെ ഏതാനും<br />ചീളുകള്‍ മാത്രം<br />കൈവശമുള്ള<br />എന്‍റെ ആരാധകനാണ്<br />നീയെന്നു സ്വയം പരിചയ-<br />പ്പെടുത്തിയപ്പോള്‍<br />ഞാന്‍ വിസ്മയത്തിന്‍റെ<br />പാതാളത്തിലേക്ക്‌<br />താഴ്ന്നുപോയി. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ആരാധകാ, നിന്നെ<br />നിലനിര്‍ത്താനുള്ള<br />കൈയടക്കം എന്‍റെ<br />വരികള്‍ക്കിപ്പോഴില്ല.<br />നിന്‍റെ സ്നേഹത്തിനും<br />സൌഹൃദത്തിനും മുന്നില്‍<br />മുഖം തിരിച്ച<br />എന്നോട് പൊറുക്കുക.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ദുരിതങ്ങളുടെ<br />ഖനിഗര്‍ത്തങ്ങള്‍ താണ്ടി<br />എന്‍റെ വാക്കുകള്‍<br />പുനര്‍ജ്ജനിക്കുമ്പോള്‍<br />ഇടിമുഴക്കങ്ങളെ ഭേദിക്കാന്‍<br />എന്‍റെ ബിംബങ്ങള്‍<br />കരുത്താര്‍ജ്ജിക്കുമ്പോള്‍<br />സ്വപ്നങ്ങളുടെ<br />തടവറയില്‍ നിന്നും<br />എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍<br />പുറന്തള്ളപ്പെടുമ്പോള്‍<br />ഓര്‍മ്മകളുടെ മായാ-<br />ഗോപുരങ്ങളില്‍ നിന്നും<br />എന്‍റെ ഹൃദയം<br />പൊട്ടിത്തെറിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രം<br />നീയെന്‍റെ ആരാധകനാവുക. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">അന്ന് ഞാന്‍ വീണ്ടുവിചാരങ്ങള്‍ക്ക്<br />തയ്യാറെടുത്ത<br />ഒരു പച്ചമരമായിരിക്കും. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-368380572036012086?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-85700494490048565202009-08-22T11:15:00.002+05:302009-08-22T13:53:16.159+05:30<span style="font-size:130%;">എത്ര അകലെയാണെങ്കിലും<br />എന്‍റെ സ്നേഹം<br />തൊട്ടറിയുന്നവനാണ് നീ.<br />ഒരിക്കലും തമ്മില്‍<br />കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും<br />എന്‍റെ മനസ്സറിയുന്നവന്‍.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">കനല്‍വഴികളില്‍<br />കാലിടറുമ്പോള്‍<br />എന്‍റെ കരതലം കവരുന്നവന്‍<br />മിഴികളില്‍ നീര്‍ക്കണം<br />പൊടിയുമ്പോള്‍<br />അധരങ്ങളാലൊപ്പുന്നവന്‍<br />ഹൃദയം നോവാല്‍ പിടയുമ്പോള്‍<br />മെയ്യോടു ചേര്‍ത്തു<br />മെല്ലെ പുണരുന്നവന്‍.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ഇരവിലും പകലിലും<br />ഞാന്‍ സംസാരിക്കുന്നത്<br />നിന്നോടാണ്.<br />ഞാനുണരുന്നതും<br />നിന്‍റെ സ്നേഹസ്മൃതിയിലാണ്<br />എന്‍റെ നെഞ്ചില്‍<br />ഇനിയും കാണാത്ത<br />നിന്‍റെ മുഖം മാത്രമാണുള്ളത്. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">എന്നിലും നിന്നിലും വീണ്ടും<br />പ്രാണന്‍റെ ചിറകടിയൊച്ച<br />ഉയരുമ്പോള്‍ നാമിങ്ങനെ<br />അകലെയിരുന്നു<br />മൂകം പ്രണയിക്കും<br />ഒരിക്കലും തമ്മില്‍ പറയാതെ.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-8570049449004856520?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-64620253570741868192009-08-17T12:58:00.002+05:302009-08-17T13:03:16.508+05:30<span style="font-size:130%;">മാസത്തിലെ എല്ലാ<br />പതിനഞ്ചാം തിയ്യതിയും<br />നീ പടിയിറങ്ങിപ്പോയ<br />ദിവസത്തിന്‍റെ<br />അളവുകോലായി മാത്രം<br />കലണ്ടറില്‍ അവശേഷിക്കുന്നു.<br />ജീവിതത്തിലെ<br />മഞ്ഞുമലകളെയെല്ലാം<br />ഉരുക്കാന്‍ കെല്പുള്ള<br />ഒരു വരി<br />കരുണാര്‍ദ്രമായ<br />ഒരു നോട്ടമകലെ നിന്നെങ്കിലും<br /><span class=""></span></span><br /><span style="font-size:130%;">പഴയ നോട്ടുപുസ്തകത്തിലെ<br />താളുകളിലെന്നോ<br />ആരുമറിയാതെ നീയെഴുതിയ<br />രണ്ടു വരി കവിത<br />ഇന്ന് തികച്ചും<br />യാദൃച്ഛികമായി കണ്ടു ഞാന്‍<br />പ്രണയവും ആര്‍ദ്രതയും<br />കടലിന്‍റെ ആഴത്തോളമെന്നെ <br />കൊണ്ടുപോയ രണ്ടേ<br />രണ്ടു </span><span style="font-size:130%;">വരികള്‍.</span><br /><span style="font-size:130%;"><span class=""></span><br />പക്ഷെ കര്‍ക്കടകം<br />കലിത്തുള്ളുന്ന ദിനങ്ങളില്‍<br />നിന്നെയോര്‍ക്കാനെനിക്ക്<br />ഈ വരികള്‍ മതിയാവുകയില്ല.<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-6462025357074186819?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-35272179290910468202009-08-12T13:03:00.002+05:302009-08-12T13:06:55.662+05:30<span style="font-size:130%;">ആദ്യമായി നിന്‍റെ സ്വരം<br />എന്‍റെ കാതുകളില്‍<br />പതിഞ്ഞപ്പോള്‍<br />മനസ്സില്‍ സ്നേഹത്തിന്‍റെ<br />കുളിരും സാന്ദ്രിമയും<br />കണ്ണുകളില്‍<br />അഗ്നിയും മഞ്ഞും<br />ഒരേ പോലെ<br />പൊഴിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">പുതുമണ്ണില്‍ പുതുമഴ<br />നാമ്പ് വിരിയുമ്പോഴുള്ള<br />പ്രണയത്തിന്‍റെ ഗന്ധത്തിലും<br />കിനാവിന്‍റെ വിഹ്വലതകളിലും<br />അശാന്തിയുടെ തീരങ്ങളിലും<br />ഞാന്‍ ചെന്നു വീണു. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ഇനിയും എന്തെങ്കിലും പറയുക<br />ഇമ്പമാര്‍ന്ന നിന്‍റെ സ്വരം<br />എന്‍റെ തനുവില്‍ നിറയുമ്പോള്‍<br />ആകാശത്തിന്‍റെ ആര്‍ദ്രതയും<br />ഭൂമിയുടെ മായികതയും<br />ഞാനറിയും.<br />മയിലും മാരിവില്ലും<br />എന്‍റെ മിഴികളില്‍<br />നൃത്തമാടി തളര്‍ന്നുറങ്ങും. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ഗന്ധര്‍വ സ്വരഗീതകങ്ങള്‍<br />പൂക്കുമ്പോള്‍ നാം രണ്ടു<br />താരകങ്ങളായി നിര്‍ത്താതെ<br />പാടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-3527217929091046820?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-11818832589774723182009-08-08T17:07:00.001+05:302009-08-08T17:09:12.255+05:30<span style="font-size:130%;">ഞാനിപ്പോള്‍<br />അന്ധന്മാരുടെ ലോകത്താണ്.<br />കണ്ണാശുപത്രിയിലെ<br />സന്ദര്‍ശകമുറിയില്‍<br />കണ്ണുകളില്‍ തുള്ളിമരുന്നൊഴിച്ചു<br />അന്ധനായിരിക്കുന്ന<br />അവന്‍റെ അടുത്തിരുന്നു<br />വായിച്ചറിഞ്ഞക്ഷരങ്ങളിലൂടെ<br />ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍<br />അറിയാതെ അകപ്പെട്ടു പോയ<br />ഇരുട്ടിന്‍റെ ഇടനാഴിയില്‍<br />തപ്പിത്തടഞ്ഞവന്‍<br />പിറുപിറുക്കുന്നു:<br />കണ്ണുകള്‍ തുറക്കണമെനിക്ക്<br />എങ്കിലും കാഴ്ചകള്‍ അന്യമാവാം. </span><br /><br /><p><span style="font-size:130%;">അന്ധരുടെ ലോകത്ത്‌<br />ഇരുള്‍ക്കാഴ്ചകള്‍ മാത്രമെന്ന<br />വേദാന്തമൊന്നും<br />പറയാതെ അവന്‍<br />കൈനീട്ടി തപ്പിതടയുന്നു<br />നീയെന്താണ്<br />നിശബ്ദയായിരിക്കുന്നത് ?<br />എന്നെ വിട്ടെങ്ങും പോകരുത്‌<br />എനിക്ക് വിശക്കുന്നു.<br /></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-1181883258977472318?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-40643802766818187872009-08-02T10:37:00.002+05:302009-08-02T10:44:39.584+05:30<span style="font-size:130%;">എഴുതാതെ പോയ വരികളും<br />പറയാതെ കളഞ്ഞ അക്ഷരങ്ങളും<br />എല്ലാം നിനക്കുള്ളതായിരുന്നു. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">നനഞ്ഞ മണ്ണില്‍ നിന്നും<br />മിഴിനീട്ടുന്ന പുല്‍ക്കൊടിയുടെ<br />വിഹ്വലതയും ഊഷരഭൂവില്‍<br />വീണ ആദ്യമഴത്തുള്ളിയുടെ<br />നിര്‍വൃതിയും അതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">വയലേലകളുടെയോരത്ത്<br />ഒറ്റക്കാലില്‍ തപസ്സിരിക്കുന്ന<br />കൊറ്റിയുടെ ഏകാഗ്രതയിലും<br />നീലപൊന്‍മാന്‍ ചിറകിന്‍റെ<br />വശ്യതയിലും മുക്കുറ്റിപ്പൂവിന്‍റെ<br />സ്വപ്നങ്ങളിലും നിറഞ്ഞൊഴുകി<br />ഒരു നദിപോലെ ധന്യയായി<br />ഞാന്‍ നിന്നിലേക്കെത്തുമ്പോള്‍<br />മഴവില്‍ പൂക്കളാല്‍ നിറമാല<br />ചാര്‍ത്തി സന്ധ്യ തൂവിയെറിഞ്ഞ<br />സിന്ദൂരം നെറുകയിലണിയിച്ചു<br />നീയെന്നെ സ്വീകരിക്കുക. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">പ്രിയനേ, മഞ്ഞുപൊഴിയുന്ന<br />പ്രഭാതങ്ങളില്‍ നീയെന്‍റെ<br />ചിലമ്പിച്ച സ്വരം കേള്‍ക്കും.<br />അപ്പോള്‍ ചിതറി വീഴുന്ന<br />സ്പന്ദനങ്ങളില്‍ എന്‍റെ പ്രണയം<br />തുളുമ്പാതെ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കും.<br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-4064380276681818787?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-83461961855612683062009-07-28T10:24:00.001+05:302009-08-27T22:12:54.862+05:30<span style="font-size:130%;">ഭൂകമ്പത്തിന്‍റെയും<br />വിലാപങ്ങളുടെയും<br />ഈ രാത്രിയില്‍<br />നീ എന്നെ മാറോടണയ്ക്കുക<br /><span class=""></span><br />അയല്‍വീടുകളുടെ<br />വേരുകളിളകി<br />പ്രേതഭവനം പോലെ<br />നിശബ്ദവും ഭീതിദവുമായി<br />ധരണിയുടെ പ്രകമ്പിതഗാത്രം<br />നമ്മുടെ കൊച്ചുകൂടാരത്തെ<br />ഉലയ്ക്കുമ്പോള്‍<br />ദുര്‍ബലമാകുന്ന<br />ഈ നെഞ്ചിടിപ്പുമായി<br />ഏതാകാശത്തേക്കാണ്<br />നാമിനി ചേക്കേറുക?<br /><br />മേദിനി ചണ്ഡാല<br />നൃത്തമാടുമ്പോള്‍<br />നീയും എന്നോടൊപ്പമുണ്ടാവണം<br />ഭ്രാന്തു പിടിച്ചലറുന്ന<br />കരിമ്പാറക്കെട്ടുകള്‍<br />ചവിട്ടിയരയ്ക്കുമ്പോള്‍<br />നീയെന്‍റെ വിരല്‍ത്തുമ്പുകള്‍<br />വേര്‍പെടുത്തരുത്<br /><span class=""></span><br />കുരുതി കഴിക്കപ്പെട്ട<br />നിലാവിന്‍റെ ചോരയില്‍<br />ഞാനെന്‍റെ പാപങ്ങള്‍<br />കഴുകി കളയുമ്പോള്‍<br />നീയെന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു<br />ആത്മഹത്യ ചെയ്ത മണ്ണിലേക്ക്<br />ഓടിയൊളിക്കരുത്.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-8346196185561268306?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-58259453630492933102009-07-21T13:50:00.001+05:302009-08-27T22:13:52.567+05:30<span style="font-size:130%;">നെഞ്ചില്‍ അമ്പേറ്റു പിടയുന്ന<br />ഒരു പക്ഷിയാണീ പ്രഭാതം.<br /><br />ഇത് വേടന്‍റെ ഇടത്താവളമാണ്.<br />ഒരിക്കല്‍ അവനിവിടെയെത്തും.<br />പിന്നെയെന്‍റെ ഇളംതൂവലും<br />പിഴുതെറിഞ്ഞു എന്നോട്<br />പറന്നു പോകാന്‍ കല്പിക്കും.<br /><br />തൂവലുകള്‍ കൊഴിയും മുമ്പ്‌<br />സ്നേഹം തണല്‍വിരിക്കുന്ന<br />നിന്‍റെ ചില്ലയില്‍ ഞാനെന്‍റെ<br />ഓമല്‍ കാഞ്ചനക്കൂട് പണിയും.<br /><br />ആഴങ്ങളറിയാത്ത ആഴിയും<br />ദൂരങ്ങളറിയാത്ത ആകാശവും<br />അളക്കാന്‍ വേടന്‍ വരികിലും<br />പ്രണയം പൂത്ത പൂമരക്കൊമ്പില്‍<br />നാം കൊക്കില്‍ കൊക്കുരുമ്മി<br />സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയും പങ്കുവെക്കും.<br /><br />മാനിഷാദ മൊഴികളുതിരും മുമ്പേ<br />അമ്പേറ്റു താഴെ പതിച്ചീടില്‍<br />കരയില്ല ഞാന്‍ പ്രാണന്‍ വെടിഞ്ഞാലും.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-5825945363049293310?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-23773242617937897762009-07-05T13:50:00.001+05:302009-08-27T22:17:25.785+05:30<span style="font-size:130%;">എന്‍റെ ഹൃദയത്തില്‍<br />സ്നേഹത്തിന്‍റെ<br />നക്ഷത്രത്തിരി കൊളുത്താനും<br />തണുപ്പിന്‍റെ സ്പര്‍ശങ്ങള്‍<br />മേയ്ക്കാനും നിനക്ക്<br />മാത്രമേ കഴിയുകയുള്ളൂ.<br /><br />നിന്‍റെ മുഖം<br />കൃഷ്ണകാന്തമാകുമ്പോഴാണ്<br />എന്നില്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍<br />തളിര്‍ക്കുന്നത്<br />സ്മൃതികള്‍ പൂമൊട്ടാകുന്നത്.<br /><br />നീയില്ലെങ്കില്‍ എന്‍റെ ലോകം<br />അമാവാസിയാകുമായിരുന്നു.<br />നിന്‍റെ ഇമ്പമാര്‍ന്ന<br />സ്വരമില്ലെങ്കില്‍<br />ഭൂമി മൂകമാകുമായിരുന്നു.<br /><span class=""></span><br /><span class=""></span>നിന്‍റെ മിഴികളാണ്<br />ലോകത്തിലേറ്റവും ഹൃദ്യം.<br />നിന്‍റെ സ്നേഹത്തിന്‍റെ<br />നിറവാണ് എന്‍റെ<br />ചുണ്ടില്‍ പുഞ്ചിരിയായി<br />തെളിഞ്ഞു കത്തുന്നത്.<br /><br />ഈ പ്രണയമല്ലാതെ<br />മറ്റൊന്നും എനിക്ക് വേണ്ട<br />ഒരു നിശ്വാസം പോലും.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-2377324261793789776?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-89109399473097894802009-07-01T13:42:00.001+05:302009-08-27T22:19:17.657+05:30<span style="font-size:130%;">സ്നേഹാര്‍ദ്രനായ്‌ നീ<br />കുത്തികുറിക്കുന്നു:<br />തുറന്നിട്ട ജാലകത്തിലൂടെ<br />പുറത്തേക്കു നോക്കുമ്പോള്‍<br />എങ്ങും കൂടുകൂട്ടാനാവാത്ത<br />ഒരു വരണ്ട കാറ്റ്‌<br />മരച്ചില്ലകളെ പുല്‍കി<br />കടന്നു പോകുന്നു.<br />എനിക്കിപ്പോള്‍<br />ഇരുണ്ട മഴക്കാല <span class=""></span><br /><span class=""></span>സന്ധ്യകളെ പേടിയാണ്.<br />പുറത്ത്‌<br />ഇരുള്‍ പരക്കുമ്പോള്‍<br />മനസ്സിലൊരായിരം<br />ശവംതീനി പക്ഷികളുടെ<br />കലഹവും വിലാപവും<br />ഭീകരമായി തുടങ്ങുന്നു.<br />ആകാശത്തിന്‍റെ കനിവുമായി<br />ഇരമ്പിയെത്തുന്ന മഴയുള്ള<br />നീലിമയാര്‍ന്ന രജനികളില്‍<br />നിലത്തിഴയുന്ന<br />കറുത്ത വസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞു<br />നൃത്തം ചെയ്യുന്ന<br />പ്രേതരൂപങ്ങളുള്ള<br />സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച്.<br /><br />ഞാനെഴുതുന്നു വീണ്ടും<br />നിന്‍റെ കത്തുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും<br />കടമെടുത്ത പദങ്ങള്‍.<br />ഇനിയുമെന്നെ അറിയുന്നില്ല നീ<br />എന്‍റെ മനം നിറയെ<br />വിലാപമാണ്‌.<br />അക്ഷരങ്ങളും<br />വാക്കുകളും പിണങ്ങിപോയ<br />ഹൃദയത്തില്‍ നിനക്കായി<br />ഒരു സാന്ത്വനം പോലും<br />ബാക്കിയില്ല.<br />മുഷിഞ്ഞ എന്‍റെ വസ്ത്രങ്ങള്‍<br />പോലെ ഞാനും.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-8910939947309789480?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-27318979469701235872009-06-26T09:03:00.001+05:302009-08-27T22:21:02.674+05:30<span style="font-size:130%;">അലയടങ്ങാത്ത<br />ഏതു കടലും ശാന്തമാകും<br />എന്‍റെ വിരല്‍ തൊടുമ്പോള്‍.<br /><br />അലയാഴിയുടെ ആഴങ്ങളും<br />ചുഴികളും ഭ്രാന്തുപോലെ<br />ആഞ്ഞടിക്കുന്ന തിരമാലകളും<br />ഏറ്റുവാങ്ങിയത്‌<br />എന്‍റെ ഹൃദയമാണ്.<br /><br />ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യന്‍<br />രാവുറങ്ങുന്നത്<br />എന്‍റെ ചിന്തകളിലാണ്.<br />ചിപ്പിയിലൊളിച്ച മുത്തെന്‍റെ<br />മോഹങ്ങളായിരുന്നു.<br /><br />മിഴിയടയ്ക്കാത്ത ജന്മങ്ങള്‍<br />തപസ്യയാക്കിയതെല്ലാം<br />തളരാത്ത<br />എന്‍റെ സിരകളായിരുന്നു.<br /><br />പക്ഷേ, ഇറുകെപ്പുണര്‍ന്നു<br />നിശ്വസനങ്ങളെടുക്കാന്‍ വന്ന<br />നീരാളി നീയായിരുന്നു.<br />എന്നിട്ടും നിന്നെ ചുമന്നത്<br />ഞാനീ നെഞ്ചിലാണ്.<br /><br />അതിനാല്‍ ഏതു സാഗരവും<br />സൗമ്യയാകും ഞാനൊന്നു<br />വിരല്‍ത്തുമ്പാല്‍ സ്പര്‍ശിക്കുമ്പോള്‍.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-2731897946970123587?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-50690045527363723792009-06-19T10:50:00.001+05:302009-08-27T22:21:59.127+05:30<span style="font-size:130%;">നിനക്കെഴുതണമെന്നു<br />പൊടുന്നനെയാണ്<br />എനിക്ക് തോന്നിയത്‌.<br /><span class=""></span><br />മുറ്റത്തെ കനകാംബരത്തില്‍<br />കുഞ്ഞുപൂ വിരിഞ്ഞതും<br />പളുങ്ക് പാത്രത്തില്‍<br />കുപ്പിവളപ്പൊട്ടുകള്‍<br />നിറവായതും<br />രാവിന്‍റെ ചില്ലയിലൂടെ<br />ഒരു സ്വപ്നം<br />പാഞ്ഞുപോയതുമൊക്കെ.<br />പക്ഷേ നീയെവിടെയാണെന്ന്<br />എനിക്കറിയുകയില്ല.<br /><br />കടങ്ങള്‍ പെരുകുന്ന<br />ദിനങ്ങള്‍ക്കൊടുവില്‍<br />കലഹവുമായെത്തുന്ന<br />മുഖങ്ങളില്‍ കാര്‍മേഘങ്ങള്‍<br />പെയ്തൊഴിയാതെ<br />കനക്കുന്നതും<br />കടുത്ത വാക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍<br />എന്‍റെ കാലിടറുന്നതും<br />കരുണാര്‍ദ്രമെന്നോ<br />പാകിയ സൗഹൃദത്തിന്‍റെ<br />വിത്തറ്റു പോകുന്നതും<br />എരിയുന്ന സൂര്യന്‍റെ<br />ചൂടേറ്റു ഹൃദയം വേവുന്നതും<br />വിഷം തേച്ച അക്ഷരങ്ങള്‍<br />മനസ്സിലേക്കെയ്തു<br />മൃതപ്രാണനാക്കാനെത്തുന്ന<br />കല്ലിച്ച മുഖങ്ങള്‍ കാണുമ്പോള്‍<br />പൊടുന്നനെ നിനക്ക്‌<br />എഴുതണമെന്നോര്‍ക്കുമെങ്കിലും<br />എവിടെയാണ് നീയെന്നു<br />എനിക്കറിയുകയില്ലല്ലോ.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-5069004552736372379?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-60531932872815014252009-06-15T09:46:00.001+05:302009-08-27T22:23:16.927+05:30<span style="font-size:130%;">ദയവായി എന്നെയിങ്ങനെ<br />നീ സ്നേഹിക്കരുത്‌.<br />അതിന്‍റെ കൊടുംചൂടില്‍<br />എന്‍റെ ഹൃദയം പൊള്ളുന്നു.<br />കണ്ണിലെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കരിയുന്നു.<br />ഇത്രയേറെ സ്നേഹം<br />എനിക്കാവശ്യമേയില്ലല്ലോ.<br /><br />ഒരു തരി പ്രണയത്തിന്‍റെ<br />ഊഷ്മളതയിലാണ്<br />ഞാന്‍ തീവ്രവേദനകളുടെ<br />കൊടുമുടികള്‍ താണ്ടിയത്‌.<br />ഒരു ചെറു സ്പര്‍ശത്തിന്‍റെ<br />തണലിലാണ് ഞാന്‍<br />ദുരിതങ്ങളുടെ തിരകളോട്<br />മല്ലിട്ട് തീരത്തെ പുണര്‍ന്നത്.<br />ഒരിളം ചുംബനത്തിന്‍റെ<br />നനവിലാണ് ഞാന്‍<br />എരിയുന്ന വേനലിന്‍റെ<br />മതിലുകള്‍ ഭേദിച്ചത്.<br />ഒരു തലോടിന്‍റെ<br />ഓര്‍മ്മയിലാണ് ഞാന്‍<br />കാത്തിരിപ്പിന്‍റെ<br />നരകാഗ്നിയില്‍ വെന്തെരിയാതെ<br />കത്തുന്ന മെഴുകായ്‌ നില്‍ക്കുന്നത്‌.<br /><br />അതിനാല്‍ സ്നേഹത്തിന്‍റെ<br />പ്രളയത്തില്‍ നീയെന്നെ<br />മുക്കിത്താഴ്ത്തരുത്‌.<br />തൊലിയുരിക്കപ്പെടുന്ന<br />ഹൃദയത്തിന്‍റെ കാഴ്ചക്കാരിയാവാന്‍<br />എനിക്കിനി വയ്യ.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-6053193287281501425?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-19394675371546973202009-06-09T05:06:00.001+05:302009-08-27T22:25:06.277+05:30<span style="font-size:130%;">നീരദപാദം നീട്ടി നീ<br /><span class="">തൊടുന്നെന്റെ </span>ഹൃത്തില്‍<br />വിതുമ്പുന്ന ശ്യാമാംബരത്തിന്‍<br />വാര്‍<span class="">നെറ്റിയില്‍ </span>നിന്നായി<br />ഇലത്തുമ്പില്‍ പിടയുന്നു<br /><span class="">ജീവന്‍റെ </span>താളം.<br /><br />മിഴിക്കുള്ളില്‍ ഇളകുന്നു<br />രാവിന്‍റെ <span class="">മൗനം.</span><br /><span class="">കലിതുള്ളി തളര്‍ന്നൊരു </span><br /><span class="">പുഴയുടെ നാദം. </span><br /><span class="">മരച്ചോട്ടില്‍ നിന്നും </span><br /><span class="">കലമ്പുന്ന <span class="">കിളികള്‍. </span></span><br /><span class="">ഇളകുന്നു പിന്നെയും </span><br /><span class="">മുളംകാട്ടില്‍ മയില്‍പ്പീലി </span><br /><span class="">കുട നിവര്‍ത്തിയ സ്പര്‍ശം. </span><br /><br /><span class="">അലിയുന്ന ആലിപ്പഴങ്ങള്‍ </span><br /><span class="">വിരിച്ചിട്ടു തണുക്കുന്ന </span><br /><span class="">നേര്ത്ത വിരലിന്‍ തുമ്പുകള്‍. </span><br /><span class="">ചിത്രവര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ ഇഴയുന്ന </span><br /><span class="">കളിവള്ളങ്ങള്‍ മറിഞ്ഞൊരു </span><br /><span class="">മുറ്റവും ആരോ ഊര്‍ന്നു </span><br /><span class="">ഇറങ്ങിപ്പോയിട്ടും നിലയ്ക്കാതെ </span><br /><span class="">മാവിന്ച്ചോട്ടില്‍ ആടുന്ന </span><br /><span class="">ഊഞ്ഞാലിന്‍ പടവുകള്‍. </span><br /><br /><span class=""><span class="">കാറ്റിന്റെ </span>കൈകളില്‍ </span><br /><span class="">നിന്നടരുന്ന <span class="">ഇലഞ്ഞികള്‍. </span></span><br /><span class=""><span class="">പൊഴിയുന്ന </span>മഞ്ചാടി</span><br /><span class="">പെറുക്കാം നമുക്കിനിയും. </span><br /><span class="">നിലയ്ക്കാത്ത ഹര്‍ഷത്തിന്‍ </span><br /><span class="">കുട ചുരുള്‍ നിവര്‍ത്തിടൂ </span><br /><span class="">തണുക്കാത്ത പാദങ്ങള്‍ </span><br /><span class="">അടിവെച്ചടിവെച്ചു ഇറങ്ങാമീ </span><br /><span class=""><span class="">കനിവിന്റെ </span>മടിത്തട്ടില്‍ വീണ്ടും. </span><br /><br /><span class="">ഉടലാകെ ഉന്മാദപ്പൂക്കള്‍ </span><br /><span class="">വിരിയുന്ന ഗന്ധം. </span><br /><span class="">അരുതെന്ന് വിലക്കിയിട്ടും </span><br /><span class="">കനവിന്റെ ചിരിയൊച്ച </span><br /><span class="">തൊടുകുറി മായ്ക്കുന്നു </span><br /><span class="">വിറയ്ക്കുന്ന <span class="">അധരങ്ങള്‍.</span></span><br /><span class="">കണ്‍<span class="">പീലിയില്‍ </span>പടരുന്നു </span><br /><span class="">പ്രാണന്റെ വേരുകള്‍ </span><br /><span class="">മനമാകെ തിളയ്ക്കുന്നു </span><br /><span class="">പ്രണയത്തിന്‍ തിരകള്‍. </span><br /><br /><span class="">നനയുന്ന വിരലുകള്‍ നീട്ടി </span><br /><span class="">എന്നെ പുണര്‍ന്നിടൂ വീണ്ടും </span><br /><span class="">നിര്‍വൃതി പൂക്കുന്ന </span><br /><span class="">മിഴികള്‍കൂമ്പി അണയട്ടെ </span><br /><span class="">നിന്‍ പിടയുന്ന നെഞ്ചില്‍. </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-1939467537154697320?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-74389232718183422892009-06-06T06:09:00.002+05:302009-08-27T23:29:24.363+05:30<span style="font-size:130%;">പിരിയുന്ന നേരത്ത്<br />ഇടവഴിയില്‍ നിറയെ<br />വീണുകിടന്ന വയലറ്റ്‌<br />പൂവിന്‍റെ പേര്<br /><span class="">നിന്നോട് ചോദിക്കണം </span><br /><span class="">എന്നോര്‍ത്തിരുന്നു. </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">അക്കരെയ്ക്ക് പോകാന്‍ </span><br /><span class="">തിടുക്കപ്പെട്ട തോണിക്കാരന്റെ</span><br /><span class="">കൊതുമ്പു വള്ളത്തില്‍ </span><br /><span class="">നീ പൊടുന്നനെ കയറിയതിന്റെ</span><br />അങ്കലാപ്പില്‍<br /><span class="">ഞാനത് മറന്നു പോയി. </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">കാറ്റു ചേക്കേറാത്ത</span><br /><span class="">വാടക വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴാണ് </span><br /><span class="">ഞെട്ടറ്റ പൂക്കളും </span><br /><span class="">നിന്റെ മുഖവും വീണ്ടും</span><br /><span class="">തെളിഞ്ഞു വന്നത്. </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">വയലറ്റ്‌ പൂക്കള്‍ </span><br /><span class="">മൃത്യുവിന്റെ ഉടയാടയാണെന്ന് </span><br /><span class="">മുമ്പൊരു ഹേമന്ത സന്ധ്യയില്‍ </span><br /><span class="">നീ പറഞ്ഞിരുന്നത് </span><br /><span class="">ഇപ്പോഴെനിക്ക്‌ </span><br /><span class="">ഓര്മ്മ വരുന്നുണ്ട്. </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">ഒരിക്കലും നാം തമ്മില്‍ </span><br /><span class="">കാണുകയില്ല. </span><br /><span class="">ജനിമൃതിയുടെ </span><br /><span class="">അക്കരെയും ഇക്കരെയും </span><br /><span class="">ആണല്ലോ നാമിനി </span><br /><span class="">പഴയത് പോലെ </span><br /><span class="">ഒരു കണ്ണ് പൊത്തിക്കളി. </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-7438923271818342289?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-49042227703017231112009-06-01T12:59:00.001+05:302009-08-27T23:27:46.183+05:30<div align="justify"><span style="font-size:130%;">കമലാ സുരയ്യ എന്ന മാധവിക്കുട്ടി ഇനിയില്ല. നീര്മാതള സുഗന്ധം പോലെ ആ ഗന്ധവും നമ്മളില്‍ നിന്നും അകന്നു പോയി. അവര്‍ ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ്‌ എനിക്കൊരു വരം തന്നിരുന്നു. ഞാന്‍ അവരുടെ വീട്ടില്‍ പോവുകയാണെങ്കില്‍ അവരുടെ സ്വന്തം മുറിയില്‍ എന്നെ സ്വീകരിച്ചു ഇരുത്തും എന്ന്. പക്ഷെ മനസ്സില്‍ ഒരുപാടു മോഹം ഉണ്ടായിട്ടും ഞാന്‍ അവരെ ഒരിക്കല്‍ പോലും കാണാന്‍ പോയില്ല. പിന്നീടൊരിക്കലും ഞാന്‍ അവരെ വിളിച്ചതുമില്ല.<br /><br />അന്ന് ഞാന്‍ കോഴിക്കോട്‌ താമസിക്കുകയാണ്. കോഴിക്കോട്‌ നിന്നും ഇറങ്ങുന്ന പല പത്രങ്ങളിലും മാഗസിനുകളിലും ഞാന്‍ പല പേരില്‍ പല തരത്തില്‍ എഴുതുന്ന കാലം. എനിക്ക് പണത്തിനു ഒരു പാടു ആവശ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആകെ അറിയാവുന്ന ജോലി എഴുത്താണ്. ചന്ദ്രികയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങുന്ന എല്ലാത്തിലും ഞാന്‍ നിരത്തി എഴുതാറുണ്ട്. കാശിനു ആവശ്യം വരുമ്പോള്‍ നേരെ ചന്ദ്രികയില്‍ പോയാല്‍ മതി. എഴുതിയതിന്റെ പ്രതിഫലം കിട്ടാന്‍ ഉണ്ടാകും. എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി ചെല്ലുന്നത് പോലെ ആയിരുന്നു ഞാന്‍ ചന്ദ്രികയിലേക്ക് പോയിരുന്നത്. അവിടെ ഉള്ളവരുടെ സ്നേഹവും ആതിഥ്യ മര്യാദയും ഒരിക്കലും മറക്കാന്‍ കഴിയില്ല.<br /><span class=""></span><br />അതുപോലെ മാധ്യമം പത്രത്തിന്റെ ശനിയാഴ്ച ഇറങ്ങുന്ന കുടുംബ മാധ്യമത്തില്‍ മിക്ക ആഴ്ചയും എന്റെ ഫീച്ചര്‍ ഉണ്ടാകും. കവര്‍ സ്റ്റോറിയായി. വ്യത്യസ്തത ഉള്ള മാറ്റര്‍ അന്വേഷിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് എന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തും പ്രശസ്ത പത്രപ്രവര്‍ത്തകനുമായ പി. ടി. നാസര്‍ ഒരു സ്റ്റോറി പറയുന്നത്. മാധവിക്കുട്ടി എഴുതിയ ജാനുവമ്മ പറഞ്ഞ കഥയിലെ നായിക കോഴിക്കോട്‌ ഉണ്ട്. ഇന്ത്യാവിഷന്‍ ചാനലിലെ ഗുഡ് മോര്‍ണിംഗ് കേരളയില്‍ ഒരിക്കല്‍ അവര്‍ വന്നിരുന്നു എന്നൊക്കെ. അന്ന് നാസര്‍ക്ക ഇന്ത്യാവിഷന്‍ ദല്‍ഹി ഓഫീസിലാണ്. അഡ്രസ്‌ സംഘടിപ്പിച്ച് തന്നു. ഞാന്‍ മാധ്യമത്തില്‍ വിളിച്ചു സണ്‍‌ഡേ മാധ്യമം എഡിറ്റര്‍ ആയ പ്രശസ്ത എഴുത്തുകാരന്‍ പി. കെ. പാറക്കടവിനോട് സ്റ്റോറി എടുക്കാന്‍ പോകുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു. പാറക്കടവ് പറഞ്ഞു ഐറ്റം എടുക്കുക. അജീബ്‌ കൊമാച്ചി പോയി ഫോട്ടോ എടുത്തോളും.<br /><br />ഞാന്‍ ഒലീവ്‌ ബുക്സില്‍ ഒരു പുസ്തകത്തിനുള്ള മാറ്റര്‍ തയ്യാറാകുന്ന ജോലിയില്‍ ആയിരുന്നു. അന്ന് ഒലിവ് ബുക്സിന്റെ ചാര്‍ജ് പ്രശസ്ത സാഹിത്യകാരനായ അക്ബര്‍ കക്കട്ടില്‍ മാഷിനാണ്. അവിടെ വരുന്ന ഒരാള്‍ ചിരുതേയി അമ്മയുടെ നാട്ടുകാരനാണ്. ഒരു ദിവസം അയാളുടെ സഹായത്തോടെ ജാനുവമ്മ എന്ന ചിരുതേയി അമ്മയുടെ വീട്ടിലെത്തി. അവരെ കണ്ടു ഞാന്‍ അതിശയിച്ചു പോയി. ഒരു അതിസുന്ദരി. പക്ഷെ അവര്‍ അമ്പിനും വില്ലിനും അടുക്കില്ല. ഇങ്ങനെ പലരും വന്നു അഭിമുഖം എടുത്തു കൊണ്ടു പോയിട്ടുണ്ട്. യാതൊരു ഗുണവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, പത്രത്തില്‍ വന്ന ഒരു ഫോട്ടോ പോലും അവര്‍ ഇതു വരെ കണ്ടിട്ടില്ല എന്നൊക്കെ പരാതി പറഞ്ഞു. ഫോട്ടോ എന്തായാലും എത്തിക്കും എന്നൊക്കെ ഉറപ്പു കൊടുത്തു ഞാന്‍ മാറ്റര്‍ എടുത്തു മടങ്ങി.<br /><br />സണ്‍‌ഡേ മാധ്യമത്തില്‍ അച്ചടിച്ചു വന്ന സ്റ്റോറി കണ്ടു ഞാന്‍ വിസ്മയിച്ചു . ഒരു ഫുള്‍ പേജ് കവര്‍ സ്റ്റോറി. അജീബ്‌ കൊമാച്ചി എടുത്ത ചിരുതേയി അമ്മയുടെയും അവരുടെ ഓമന പൂച്ചക്കുട്ടിയുടെയും ജീവന്‍ തുടിക്കുന്ന ചിത്രത്തോടൊപ്പം മാധവിക്കുട്ടിയുടെ മനോഹരമായ ഫോട്ടോയും വെച്ചു ഒരു മാറ്റര്‍. ആ മാറ്റര്‍ എഴുതിയതിനു നാസര്‍ക്ക ഡല്‍ഹിയില്‍ നിന്നും വരുമ്പോള്‍ എനിക്ക് വില കൂടിയ ഒരു പേന സമ്മാനം തന്നു.<br /><br />പിറ്റേന്നു ദീപിക പത്രത്തിന്റെ കൊച്ചി യൂണിറ്റില്‍ നിന്നും പത്രാധിപ സമിതിയിലെ ചിലര്‍ മാധവിക്കുട്ടിയെ കാണാന്‍ പോയിരുന്നു. അതില്‍ എന്റെ സുഹൃത്ത് ജോര്‍ഡി ജോര്‍ജും ഉണ്ടായിരുന്നു. തലേന്ന് സണ്‍‌ഡേ മാധ്യമത്തില്‍ വന്ന സ്റ്റോറി കണ്ടിരുന്നോ എന്ന് മാധവിക്കുട്ടിയോടു ജോര്‍ഡി ചോദിച്ചു. അതിമനോഹരമായ ഒരു റൈറ്റ് അപ്പ്‌ ആണതെന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞത്രേ. ജോര്‍ഡി ഓഫീസില്‍ എത്തിയ ഉടനെ എന്നെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു. ഒന്നു മാധവിക്കുട്ടിയെ വിളിച്ചു സംസാരിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു. ഫോണ്‍ നമ്പരും തന്നു. അവരെ എന്ത് വിളിക്കണം എന്നെനിക്കു അറിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ജോര്‍ഡി പറഞ്ഞു അമ്മ എന്ന് വിളിച്ചാല്‍ മതിയെന്ന്.<br /><br />അങ്ങനെ പിറ്റേന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മാധവിക്കുട്ടിയുടെ വീട്ടിലെ ഫോണിലേക്ക് വിറയലോടെ വിളിച്ചു. ഞാന്‍ ഒരുപാടു ആരാധിക്കുന്ന എഴുത്തുകാരിയെ ആണ് വിളിക്കുന്നത്. ആദ്യം ഫോണ്‍ എടുത്തത് വേലക്കാരിയാണ്. ഇപ്പോള്‍ മാധവിക്കുട്ടിയുടെ സ്വരം എന്റെ കാതില്‍ പതിക്കുകയാണ്. ഞാന്‍ പേരു പറഞ്ഞു. അമ്മ എന്നെ അറിയുമോ എന്ന് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. മാധ്യമത്തില്‍ ഒക്കെ മനോഹരമായ പ്രണയ കവിതകള്‍ എഴുതുന്ന കുട്ടി അല്ലെ എന്ന് ചോദിച്ചു. എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നല്‍ പിണര്‍ പാഞ്ഞു പോയി. എം.ടി. വാസുദേവന്‍ നായര്‍ എന്റെ പുസ്തകം പ്രകാശനം ചെയ്തപ്പോള്‍ സമാഹാരത്തിലെ ചില കവിതകളുടെ പേരു എടുത്തു പറഞ്ഞു പ്രശംസിച്ചപ്പോള്‍ പോലും ഇത്രത്തോളം ഞാന്‍ സന്തോഷിചിരുന്നില്ല. തുടര്‍ന്ന് മാധവിക്കുട്ടി എന്നെ ഒരു ദിവസം വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. കുട്ടി വന്നാല്‍ ഞാന്‍ എന്റെ മുറിയില്‍ ഇരുത്തും, ഇവിടെ കുറെ അശ്രീകരങ്ങളൊക്കെ വരും. അവരെയൊന്നും ഞാന്‍ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് കടത്താറില്ല എന്നും പറഞ്ഞു. എഴുതുന്ന അതെ ലാഘവത്തോടെ ഉള്ള വാക്കുകള്‍. ഞാന്‍ ഉടനെ നാസര്‍ക്കയെയും ജോര്‍ഡിയെയും വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞു. മനസിലെ സന്തോഷം അടക്കാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ല, അവര്‍ എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചതായിരുന്നില്ല എന്റെ സന്തോഷം എന്നെ അറിയും എന്ന് പറഞ്ഞതില്‍ ആയിരുന്നു. എന്റെ കവിതകള്‍ നല്ലതാണ് എന്ന് പറഞ്ഞതില്‍ ആയിരുന്നു.<br /><br />പിന്നീട് ഞാന്‍ ഇന്ത്യാവിഷന്‍ ചാനല്‍ കൊച്ചി ഓഫീസില്‍ എത്തി. രണ്ടു വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം വായന ദ്വൈവാരികയിലേക്ക് പോയി. അവിടെ നിന്നും രാഷ്ട്ര ദീപിക പത്രത്തിലേക്ക് പോയി. എല്ലാം കൊച്ചിയില്‍ തന്നെ. മാധവിക്കുട്ടിയെ കുറിച്ചു എന്തെങ്കിലും സംസാരം ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ അന്തസ്സോടെ പറയും അവര്‍ എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്. സുഹൃത്തുകള്‍ എല്ലാവരും അത് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ പറയും. എന്നാല്‍ പോയി കാണണം. ഞങ്ങളും കൂടെ വരാം. അങ്ങനെ എങ്കിലും അവരെ ഒന്നു അടുത്ത് കാണാമല്ലോ. ഞാന്‍ ഒഴിഞ്ഞു മാറും. ഒടുവില്‍ അവര്‍ കൊച്ചി വിട്ടു പോകുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ നാസര്‍ക്ക എന്നോട് പറഞ്ഞു-നിനക്കൊന്നു പോയി കാണാമായിരുന്നു. ഞാന്‍ നിശബ്ദയായി.<br /><br />അവരെ കാണാന്‍ ആഗ്രഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടു ആയിരുന്നില്ല ഞാന്‍ പോകാതിരുന്നത്. അവരുടെ ലേഖനങ്ങള്‍ വായിച്ചതില്‍ നിന്നും ഒരു കാര്യം എനിക്കറിയാം. പലരും ചെന്നു അവരോട് സങ്കടങ്ങള്‍ പറയും. കരയും. പിന്നീട് പോകാന്‍ നേരം അവരുടെ കൈയില്‍ നിന്നും പണത്തിനു പുറമെ കൈയില്‍ ഉള്ള വളകള്‍ പോലും വാങ്ങി കൊണ്ടു പോകുമായിരുന്നു. അവര്‍ ആര് എന്ത് ചോദിച്ചാലും കൊടുക്കുന്ന കര്‍ണനെ പോലെ ആയിരുന്നു. എനിക്ക് അവരുടെ മുന്നില്‍ ഇരുന്നു പറയാന്‍ ഒരു നല്ല വിശേഷവും ഇല്ല. ഉള്ളതാകട്ടെ ഒരു വലിയ ദുരന്ത കഥയാണ്‌. അത് കേട്ടാല്‍ അവരുടെ ഹൃദയം മഞ്ഞു പോലെ ഉരുകി പോകും. ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ ആവശ്യപെടാതെ തന്നെ അവര്‍ എനിക്ക് പണം തരും. സ്വര്‍ണ്ണം തരും. അപ്പോള്‍ അവരെ കളിപ്പിച്ചു സ്വര്‍ണവും പണവും വാങ്ങി കൊണ്ടു പോകുന്നവരും ഞാനും തമ്മില്‍ വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും ഉണ്ടാവുകയില്ല. അതോര്‍ത്തു മാത്രം ഞാന്‍ ആ സ്നേഹനിധിയെ കാണാന്‍ പോയില്ല.<br /><br />എന്റെ നിലാപാട് ശരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്നൊന്നും എനിക്ക് അറിയുകയില്ല. ഇന്ത്യ ലോകബാങ്കില്‍ നിന്നും എടുത്ത കടം പോലെ എനിക്ക് ചുറ്റും കടം പെരുകുമ്പോഴും അക്കാര്യത്തില്‍ മാത്രം ഞാന്‍ അഭിമാനിയായത്‌ എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. ഒരുവേള ഒന്നും മോഹിക്കാതെയും പ്രതീക്ഷിക്കാതെയും ഒരാളെ സ്നേഹിക്കുക -ഈ ചിന്ത മനസ്സില്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ടായിരിക്കാം. ഇനി കമലാ സുരയ്യയെ ഞാന്‍ കാണുകയില്ല. പക്ഷെ എന്റെ മനസ്സില്‍ മനസ്സില്‍ അവര്‍ ഒരിക്കലും മരിക്കുകയുമില്ല. അതിനാല്‍ അവരുടെ ക്ഷണം അന്തസ്സോടെ ഞാന്‍ എന്നും ഓര്‍ക്കും.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-4904222770301723111?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-78854182806394176442009-05-25T09:46:00.001+05:302009-08-27T23:30:58.475+05:30<span style="font-size:130%;">ഒരു വ്യാഴവട്ടത്തിനു ശേഷം<br />ഇന്നാണ് എന്റെ നെഞ്ചില്‍<br />നീലക്കുറിഞ്ഞികള്‍ പൂത്തത്.<br />നിന്റെ മിഴികളുമായി<br /><span class="">കൊരുത്തപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ </span><br />മിന്നലില്‍ നിന്നായിരുന്നത്.<br /><br /><span class=""></span><br />ദുരിതങ്ങളുടെ അഗ്നി<br />കൂമ്പാരത്തിനുള്ളില്‍<br />ഞാന്‍ കരിഞ്ഞുപോകുമെന്ന്<br />ഭയപ്പെട്ട നിമിഷമാണ്<br />നീയെന്നെ കണ്ടെത്തിയത്‌.<br />തൂവലുകള്‍ കിളിര്‍ക്കാത്ത<br />ഒരു പക്ഷിക്കുഞ്ഞായിരുന്നു ഞാന്‍.<br />നിന്റെ ഹൃത്തടത്തിന്റെ<br />ചൂടേറ്റാണെന്നില്‍<br />ജീവന്‍ തിളച്ചതും<br />ഇളംവെയില്‍ പിടച്ചതും.<br /><br /><span class=""></span><br />കാട്ടാറിന്റെ കിതയ്ക്കുന്ന<br />പ്രാണനില്‍ നമ്മള്‍ കൂട് വെച്ച<br />ദിവസത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മയ്ക്കായി<br />നീയെനിക്ക് ഗ്രീഷ്മത്തിന്റെ<br />ചിറകുകള്‍ തന്നു.<br />ഞാന്‍ <span class="">നിനക്ക്‌ ശിശിരത്തിന്റെ </span><span class=""></span><br /><span class=""></span>മഞ്ഞലകളും.<br /><br />നക്ഷത്രങ്ങള്‍ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന<br />ഒരു കാലത്തിലേക്ക്<br />നമ്മള്‍ മടങ്ങുമ്പോള്‍<br />ഭൂമിയില്‍ ഏഴാമത്തെ<br />ഋതു വിരുന്നിനെത്തും.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-7885418280639417644?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-90108551233788480642009-05-21T11:01:00.001+05:302009-08-27T23:32:51.935+05:30<span style="font-size:130%;">നീയെന്നെ<br />കണ്ണടക്കിടയിലൂടെ<br />ഇങ്ങനെ നോക്കരുത്‌.<br />അന്ധന്‍റെ കൈയിലെ<br />ഭിക്ഷാപാത്രമാണ് ഞാന്‍.<br />കൊടുംകാറ്റിന്റെ<br />നെഞ്ചില്‍<br />വിത്തെറിഞ്ഞവള്‍.<br />നരകാഗ്നിയില്‍<br />തലച്ചോറ് നട്ടവള്‍.<br />ഖനി ഗര്‍ത്തങ്ങളില്‍<br /><span class=""></span>പൈതൃകങ്ങള്‍<br />ഉപേക്ഷിച്ചവള്‍<br />ഇടിമുഴക്കങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം<br />ആകാശഭിത്തികളെ<br />ചിന്തകളാല്‍<br />ഭേദിച്ച് നടന്നവള്‍.<br />അതിനാല്‍<br />വീണ്ടുമെന്നെ<br />നീയിങ്ങനെ നോക്കരുത്‌.<br />പൂവിതള്‍-<br />ത്തുമ്പില്‍ വിതുമ്പിനില്ക്കുന്ന<br />മഞ്ഞുതുള്ളിയാവാന്‍<br />എനിക്കിനി കഴിയില്ല.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-9010855123378848064?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-50832126417194330932009-05-15T04:49:00.001+05:302009-08-27T23:34:27.026+05:30<span style="font-size:130%;">ഇന്നലെ മഴയിലൂടെയാണ്<br />ഞാന്‍ നടന്നു പോയത്.<br />കലങ്ങിമറിയുന്ന വെള്ളത്തില്‍<br />എന്റെ പാദസരങ്ങള്‍<br />ഒലിച്ചുപോയത്<br />ഞാന്‍ അറിഞ്ഞതേയില്ല.<br /><br />മുറ്റത്തെ പുതുനദിയില്‍ നിന്നും<br />ഒഴുകി വരുന്ന<br />കടലാസ് വഞ്ചികളില്‍<br /><span class="">ബാല്യത്തിന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളും </span><br /><span class="">മയില്‍പീലിയും </span><br />ആലിപ്പഴവുമുണ്ടായിരുന്നു.<br /><span class=""></span><br /><span class="">സ്ഫടികമണി തുള്ളികള്‍ </span><br /><span class="">ചാഞ്ചാടിക്കളിക്കുന്ന </span><br /><span class="">ചേമ്പിന്‍പാടത്തിനു അക്കരെനിന്നും </span><br /><span class="">പാറിവന്ന ഈറന്‍ കാറ്റും </span><br /><span class="">പുല്‍ക്കൊടികളും പറഞ്ഞിരുന്നു: </span><br /><span class="">പ്രണയിക്കരുത്‌ </span><span class="">നീ ഇനിയും</span><br /><span class="">ഗതിമാറ്റി മറയ്ക്കുന്ന മഴയെയും </span><br /><span class="">നിറങ്ങള്‍ മാറ്റുന്ന മാനത്തെയും. </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">മാനം നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും </span><br /><span class="">മഴ പാദസരങ്ങളും അപഹരിച്ചു </span><br /><span class="">ചിരിച്ചു മറയുകയാണ്. </span><br /><span class="">നിന്റെ കാലുകളുടെ കീഴിലൂടെ </span><br /><span class=""></span><span class="">ആണിന്നു </span><span class=""><span class="">മഴ</span> പാഞ്ഞു പോയത്‌. </span><br /><span class="">ആകാശമാവട്ടെ മിഴികളിലൂടെയും. </span><br /><span class=""></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-5083212641719433093?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-87346999458506169572009-05-10T20:16:00.001+05:302009-08-27T23:37:10.564+05:30<span style="font-size:130%;">വീണ്ടും എന്നെ നീ<br />തിരികെ വിളിക്കരുത്‌.<br />എന്റെ പേനയിലെ മഷി<br />മുഴുവന്‍ വറ്റിപ്പോയിരിക്കുന്നു.<br />മനസ്സില്‍ നിന്നും സ്വപ്നങ്ങളും.<br />രാത്രികള്‍ നിദ്രയും കൊണ്ടു<br />കാടുകളിലെവിടെയോ മറഞ്ഞു.<br /><br />പ്രണയ താളുകള്‍ക്കിടയില്‍<br />കാത്തുവെച്ച മയില്‍പ്പീലി-<br />യിതളുകളെ മിഴിതുറന്ന<br />മാനം വന്ധ്യയാക്കി-<br />മാറ്റിയത് അറിഞ്ഞു സ്നേഹത്തിന്‍റെ<br /><span class="">ഈ തീരം വിട്ടു ഞാന്‍ പോവുകയാണ്. </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">പുണരുന്ന കൈകളില്‍ </span><br /><span class="">നിന്നെന്നെ മോചിപ്പിക്കുക. </span><br /><span class="">യാത്ര പറയാനാണ് ഞാന്‍ വന്നത്. </span><br /><span class="">ശിശിരത്തില്‍ ഉണര്‍ന്നിരുന്നു നീ </span><br /><span class="">പറഞ്ഞ ആയിരത്തൊന്നു രാവുകളുടെ</span><br /><span class="">കഥ ഞാന്‍ കരുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">നിന്റെ ചുംബനത്തിന്റെ നനവ് </span><br /><span class="">എന്റെ മിഴികളില്‍ സാന്ത്വനമായും </span><br /><span class="">ആലിംഗനത്തിന്റെ ചൂട് </span><br /><span class="">എന്നിലൊരു കടമായും ബാക്കിയാവുന്നു. </span><br /><span class="">നിന്റെ കൈത്തണ്ടയില്‍ കിടത്തി </span><br /><span class="">എന്നെ ഉറക്കിയിരുന്ന രാത്രികളോട്</span><br /><span class="">യാത്ര പറയാന്‍ കൂടിയാണ് ഞാന്‍ വന്നത്. </span><br /><span class="">സ്വസ്ഥയായി ഞാനിനി ഉറങ്ങുകയില്ല. </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">നീല കടമ്പിന്റെ തണലിലിരുന്നു </span><br /><span class="">നാം നെയ്തുകൂട്ടിയ കിനാക്ക- </span><br /><span class="">ളൊക്കെ ഞാനീ പടിവാതിലില്‍ </span><br /><span class="">ഉപേക്ഷിക്കുകയാണ്. </span><br /><span class="">വീണ്ടും ഒരു ജന്മം ബാക്കി </span><br /><span class="">നിന്നാല്‍ ജനിമൃതികളുടെ </span><br /><span class="">നൂല്പാലവും കൈവഴികളും </span><br /><span class="">നമുക്ക്‌ വേണ്ടെന്ന മോഹം </span><br /><span class="">ഞാന്‍ കൊണ്ടുപോകുന്നു. </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-8734699945850616957?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-68554476605316277412009-05-02T05:55:00.001+05:302009-08-27T23:39:14.874+05:30<span style="font-size:130%;">ഗസലുകളുടെ താളങ്ങളിഴയുന്ന<br />രാത്രികളില്‍ നിശ്ശബ്ദരായി<br />ഇരിക്കാം നമുക്ക്‌.<br /><br />നിലാവിന്‍റെ തണുപ്പ്‌<br />ഉടലാകെ പുണരുമ്പോള്‍<br />കണ്ണുകളില്‍ ആകാശത്തെ<br />ഒളിപ്പിച്ച്<br />സ്നേഹത്തിന്‍റെ മൂകഭാഷയില്‍<br />സംവാദങ്ങള്‍ നടത്താം.<br /><br />മേഘജാലങ്ങളെ തോളിലേറ്റി<br />ഒരു കാറ്റു പാഞ്ഞുപോകുമ്പോള്‍<br />ഞാനൊരു താരാട്ട് പാടാം.<br /><br />വേനല്‍മഴ സ്വപ്നങ്ങളെ<br />നനയ്ക്കുമ്പോള്‍ നിന്റെ<br />പ്രണയാര്‍ദ്ര മുഖം<br />എന്റെ മനസ്സില്‍ പടരുന്നു.<br /><br />ഇനി നമുക്ക്‌ ശാന്തരായി<br />രാവിന്റെ കൈകളില്‍ വീഴാം<br />ഗസല്‍ പാടിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-6855447660531627741?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-88226564838256168172009-04-27T10:02:00.001+05:302009-08-27T23:42:30.490+05:30<span style="font-size:130%;">പനികൊണ്ട്‌ തിളങ്ങിയ<br />കണ്ണുകളുമായി<br />നീയെന്നെ നോക്കിയപ്പോള്‍<br />ഞാനതില്‍ നമ്മുടെ<br />പോയ്മറഞ്ഞ കാലങ്ങള്‍ കണ്ടു.<br /><span class=""></span><br /><span class="">ഇതുപോലെ മഴ </span><br /><span class="">തകര്ത്തു പെയ്ത </span><br /><span class="">ഒരു സന്ധ്യയില്‍ നീയെന്നെ</span><br /><span class="">നിശബ്ദമായി പ്രണയിച്ച </span><br /><span class="">കഥ വിവരിക്കുകയും </span><br /><span class="">അടയാളങ്ങള്‍ ആവശ്യമില്ലാത്ത </span><br /><span class="">സ്നേഹതീരങ്ങളിലെക്കെന്നെ </span><br /><span class="">ക്ഷണിച്ചതും </span><br /><span class="">തിരിച്ചറിവായി ഒരു പൂവാക </span><br />പൂത്തുലഞ്ഞതും.<br /><span class=""></span><br /><span class="">എന്നിട്ടും ഇന്നലെ </span><br /><span class="">അപ്രതീക്ഷിതമായി </span><br /><span class="">കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോള്‍ </span><br /><span class="">ഒരു വാക്ക് പോലും അന്യോന്യം </span><br /><span class="">മൊഴിയാന്‍ കഴിയാതെ </span><br /><span class="">അന്യരായി പിരിഞ്ഞു </span><br /><span class="">പോയതും മിഴികളില്‍ </span><br /><span class="">തെളിനീര്‍ പൊടിഞ്ഞതും </span><br /><span class="">ഹൃത്തില്‍ കദനം ബാക്കി </span><br /><span class="">നിന്നതും ഓരോ കിനാവായി </span><br /><span class="">പൊഴിഞ്ഞു പോയെന്കില്‍. </span><br /><br /><span class=""></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-8822656483825616817?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-48465281692257658722009-04-18T16:07:00.000+05:302009-04-20T15:43:51.620+05:30എന്നെ നീ ഇനിയും<br />അറിയുന്നില്ല.<br />ഹൃദയ ജാലകം തുറന്നു<br />നിന്റെ രൂപം കാണിച്ചു തരാന്‍<br />എനിക്കാവില്ല.<br /><br />എന്റെ മൌനത്തിനിടയിലെ<br /><span class=""><span class="">വരികള്‍</span> നീ എന്നാണു </span><br /><span class="">വായിച്ചെടുക്കുക എന്നോര്‍ത്ത് </span><br /><span class="">ഞാന്‍ ഉറങ്ങാറില്ല. </span><br /><br /><span class="">ഒരു കാറ്റായി ഞാന്‍ </span><br /><span class="">നിന്റെ മുറ്റത്തെ പൂമര-</span><br /><span class="">ച്ചില്ലയില്‍ മറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്‌. </span><br /><span class="">നിഴലായി നിന്നെ പുണരുന്നതും </span><br /><span class="">ഞാന്‍ തന്നെയാണ്. </span><br /><br /><span class="">നഗ്ന നേത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ടു </span><br /><span class="">നിനക്ക് കാണാനാവില്ലെന്ന്</span><br /><span class="">മുമ്പൊരിക്കല്‍ പറഞ്ഞത് </span><br /><span class="">ഇപ്പോഴെനിക്ക്‌ ഓര്‍മയുണ്ട്. </span><br /><br /><span class="">ഇനി നിന്റെ മിഴികള്‍ക്ക് </span><br /><span class="">ഞാന്‍ ദൂരക്കാഴ്ച ആയിരിക്കാം. </span><br /><span class="">പക്ഷെ, ഹൃദയത്തില്‍ ചെവി </span><br /><span class="">ചേര്‍ത്താല്‍ എന്റെ സ്പന്ദനങ്ങള്‍ </span><br /><span class="">നിനക്ക് വ്യക്തമായി കേള്ക്കാം.</span><br /><br /><span class="">ഗ്രീഷ്മകാലങ്ങള്‍ക്ക് ഒടുവില്‍ </span><br /><span class="">നിന്റെ സ്നേഹം </span><br />മഴയായി പെയ്യുമ്പോള്‍<br />ഞാന്‍ ഈറന്‍ നിലാവ്<br /><span class="">അണിഞ്ഞ ഭൂമിയാകും. </span><br /><br /><br /><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-4846528169225765872?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-39798451375731982882009-04-17T16:04:00.000+05:302009-04-18T14:37:36.386+05:30ചിത്ര പുസ്തകത്തില്‍<br />വരച്ചു തീര്‍ത്തപ്പോഴേ<br />ഒരു മുയല്‍<br />അടുത്ത കുറ്റിക്കാട്ടിലേക്ക്<br />മുന്കാലുകളുയര്‍ത്തി<br /><span class="">ഓടി <span class="">മറഞ്ഞു. </span></span><br /><br /><span class="">കൂട്ടുകാരാ, </span><br /><span class="">യാത്ര പറഞ്ഞു ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ </span><br /><span class="">പഴനിയില്‍ കാവടിയാടി </span><br /><span class="">നീ കൊണ്ടു വന്നു തന്ന </span><br /><span class="">മയില്‍പ്പീലി മാത്രം </span><br /><span class="">ഈ ഹോസ്റ്റല്‍ മുറിയില്‍ </span><br /><span class="">എനിക്ക് <span class="">കൂട്ട്.</span></span><br /><br /><span class=""></span><br /><span class="">സായന്തനങ്ങളില്‍ </span><br />കടല്‍ക്കരയില്‍ ഞാനും <br /><span class="">സൂര്യനും </span>അഭിമുഖമായി<br /><span class="">നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ </span><br /><span class="">സൂര്യന്‍ ചോദിക്കുന്നു:</span><br /><span class="">എന്റെ മരണം കാണാനോ </span><br /><span class="">നീയിങ്ങനെ തിരകളെ </span><br />തൊടാതെ അനക്കമറ്റ്‌<br />ഇരിക്കുന്നത്?<br /><span class=""></span><br />ചിത്ര പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നും<br />ചെഞ്ചായം വാരി പൂശി<br />സൂര്യനും കടലിന്റെ<br />നെഞ്ചിലേക്ക് താഴുമ്പോള്‍<br />കൂട്ടുകാരാ,<br /><span class="">നീ തന്ന മയില്‍പ്പീലിയല്ലാതെ </span><br /><span class="">മറ്റെന്താണീ </span><span class="">മുറിയില്‍ </span><br /><span class=""></span><span class="">എനിക്കായ് ഉള്ളത്? </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-3979845137573198288?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-6240602106392185502009-03-31T13:44:00.000+05:302009-03-31T14:05:09.990+05:30<strong>പ്രണയത്തിന്റെ </strong><br /><strong>സൂര്യകാന്തിപാടങ്ങളില്‍ നിന്നും</strong><br /><strong>നമ്മുടെ കിനാവുകള്‍ </strong><br /><strong>ശലഭങ്ങളായി പറന്നുയരുമ്പോള്‍ </strong><br /><strong>താഴെ നിലാവ് </strong><br /><strong>ഒരു കടല്‍ പോലെ </strong><br /><strong>രാത്രി ഉറക്കത്തിലായിരിക്കും.</strong><br /><strong>സ്പര്‍ശങ്ങള്‍ നൂപുര </strong><br /><strong>ധ്വനികള്‍ ഉയര്‍ത്തുമ്പോള്‍ </strong><br /><strong>ഒരു മിന്നലില്‍ അല </strong><br /><strong>ഹൃദയത്തിലെക്കായുന്നു.</strong><br /><strong>അപ്പോള്‍ നിന്റെ വിരലുകളില്‍ </strong><br /><strong>നിറയെ പാട്ടുകള്‍ ആയിരിക്കും.</strong><br /><strong>കണ്ണുകളില്‍ അന്തിമന്ദാരങ്ങള്‍ </strong><br /><strong>പൂത്തുലയും. </strong><br /><strong>നെന്ചില്‍ ഹേമന്തത്തിന്റെ </strong><br /><strong>ചില്ലകള്‍ കൂടൊരുക്കും. </strong><br /><strong>ചുണ്ട്കളില്‍ ആനന്ദ </strong><br /><span class=""></span><strong>രാഗങ്ങള്‍ വിരുന്നൊരുക്കും. </strong><br /><strong>ശിശിരത്തിന്റെ അരഞ്ഞാണം</strong><br /><strong>അണിഞ്ഞ ഒരു നദിയായി </strong><br /><strong>ഞാന്‍ ആ വേളയില്‍ </strong><br /><strong>നിന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ </strong><br /><strong>തീരങ്ങള്‍ പിന്നിടും. </strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-624060210639218550?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8486562228815594288.post-76190238458291779672009-03-31T12:51:00.001+05:302009-03-31T13:21:52.232+05:30എന്റെ പേരു മേരി ലില്ലി. വയനാട് സ്വദേശിനി. കുറച്ചു കാലങ്ങളായി കൊച്ചിയില്‍ താമസം. ഒരു ചാനലില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നു. കവിതകളും അത്യാവശ്യം ചില ലേഖനങ്ങളും എഴുതാറുണ്ട്. ഒരു കവിത സമാഹാരം പുറത്തിറക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഏഴാമത്തെ ഋതു. കുറച്ചു കാലങ്ങളായി ചിതലരിച്ച ഒരു തൂലികയുമായി നിശബ്ദം ജീവിക്കുന്നു. അതിനൊരു മാറ്റത്തിനു വേണ്ടിയാണ് കൈവെള്ള. <br />അക്ഷരങ്ങള്‍ കോര്‍ത്ത ഈ കൈവെള്ളയിലൂടെഎന്റെ കവിതകള്‍ പുനര്‍ജനിക്കും എന്ന പ്രതീക്ഷ ആണോ എന്നെ ഇതിന് പ്രേരിപിച്ചത്‌ എന്ന് അറിയില്ല . എന്നാലും ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുക ആണ്. മനസിലെ ചിതല്‍ പുറ്റു ഭേദിച്ച് എനിക്ക് പുറത്തു കടക്കാന്‍ കഴിയുമെന്ന്.<br />ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ എന്നെ പരിചയപെടുത്തേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ.<br />നമുക്ക് വീണ്ടും കാണാം. അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ, വരികളിലൂടെ, വരികള്‍ക്കിടയിലെ നിശബ്ദതയിലൂടെ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8486562228815594288-7619023845829177967?l=kaivella.blogspot.com' alt='' /></div>mary lillyhttp://www.blogger.com/profile/12260433869254311425noreply@blogger.com7